Έφηβος
αναζήτηση του αδύνατου

Για τον Αλέξανδρο στους δρόμους

     Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 2009. Δεύτερη ημέρα διαδηλώσεων. Δεύτερη ημέρα που είμαι στους δρόμους.

     Ξεκινήσαμε από το σχολείο μου και αφού ενωθήκαμε και με άλλα σχολεία της περιοχής μαζευτήκαμε περίπου 300 άτομα που περπατούσαμε διαδηλώνοντας προς τη  Γ.Α.Δ.Α. για να τιμήσουμε τον συμμαθητή μας Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, που όπως όλοι ξέρετε δολοφονήθηκε από τα όργανα που προστατεύουν το κράτος. Εντάχθηκαν και άλλα άτομα στην πορεία μας όσο ήμασταν στην λεωφόρο Κηφισίας και τελικά  είχαμε φτάσει τα 400 άτομα όλοι μαθητές και μαθήτριες του Λυκείου.
Στη Γ.Α.Δ.Α μας σταμάτησαν μία πράσινη και μία μπλε διμοιρία ΜΑΤατζήδων όπως και το περιμέναμε. Όμως εμείς περάσαμε ανάμεσα τους και συνεχίσαμε για κέντρο παρότι μερική αποκόπηκαν (Ωστόσο, οι μπάτσοι χαμογελούσαν ειρωνικά  και μας έλεγαν όταν μας σταμάτησαν : «Παιδιά δεν χρειάζεται να προχωρήσετε και να γίνουν άσχημα τα πράγματα»). Η Πλατεία Κάνιγγος έγινε o τόπος που πήραμε την απόφαση να συνεχίσουμε για Προπύλαια αντί να πάμε στην οδό Τζαβέλα… Όταν φτάσαμε στα Προπύλαια γίναμε δεχτοί με χειροκροτήματα και φωνές. 

     Τα ΜΑΤ προκαλούσαν… είχαν ήδη πετάξει στην πλατεία δακρυγόνα, όπως μάθαμε μόλις φθάσαμε και συνέχισαν να πετάνε κροτίδες ήχου προκαλώντας ακόμα περισσότερο. Κάποιοι αντιδράσανε όπως ήταν λογικό ανταποδίδοντας με πέτρες και νεράντζια από τις όμορφες νεραντζιές στην πλατεία της Βιβλιοθήκης. Πρέπει να επισημανθεί ότι ΤΑ ΜΑΤ ΑΡΧΙΣΑΝ ΠΡΩΤΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ, ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΑΠ ‘ΟΤΙ ΑΚΟΥΣΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ. Η πορεία άργησε να αρχίσει και όσο η ώρα περνούσε όλο και περισσότερος κόσμος συγκεντρώνονταν στα Προπύλαια. Έτσι τελικά μέχρι τη 1:30 ακούγαμε ροκ κομμάτια που παίζονταν από τα μεγάφωνα. Πριν καλά καλά αρχίσει η πορεία (είχαμε δεν είχαμε κάνει 30 μέτρα), μπάτσοι συμπλέκονταν με αναρχικούς που κρατούσαν μαυροκόκκινες σημαίες. Όμως οι μπάτσοι είχαν άλλα σχέδια για αυτή την πορεία: αντί να ρίξουν δακρυγόνα και χημικά στους αναρχικούς τα πέταξαν μέσα στο κύριο όγκο της πορείας με αποτέλεσμα να αναζητάμε απεγνωσμένα για λίγο ακόμα Maalox.

     Το πώς «επέζησα» θα σας το περιγράψω ακριβώς: Όταν άρχισαν να πέφτουν τα χημικά μέσα στις αλυσίδες εκείνες διαλύθηκαν διότι οι μαθητές ήταν άπειροι και κατέβαιναν για πρώτη φορά, σε μία «σκληρή» πορεία (ας μου επιτραπεί ο όρος) όπως αυτή της Δευτέρας. ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΑΣ ΧΤΥΠΗΣΟΥΝ; ΗΜΑΣΤΑΝ ΠΑΙΔΙΑ, ΜΑΘΗΤΕΣ. ΕΝΑ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΗΤΑΝ.
     Άρχισε ο κόσμος να τρέχει μανιασμένα προς την Σταδίου, μερικοί έκαναν το λάθος να μπουν και σε στοές που ένωναν Πανεπιστημίου και Σταδίου, άλλοι έτρεξαν προς την Ομόνοια. Η πορεία κόπηκε στα δύο, εμένα που ήμουν ήδη πολύ κουρασμένος τα χημικά με σακάτεψαν, πήγα να λιποθυμήσω και ένας ασφαλίτης με πολιτικά, που είχε διεισδύσει μέσα στην πορεία (λόγω της έλλειψης αλυσίδων) με κλότσησε τρεις φορές στο δεξί μέρος της λεκάνης, όπως είχα λυγίσει μισολιπόθυμος στα γόνατα. Για μια στιγμή πίστεψα πως θα πεθάνω αλλά είδα έναν φίλο μου που με έπιασε, με σήκωσε και με τράβηξε έξω από τα χημικά. Πιστεύω πως με έσωσε δεν νομίζω ότι θα είχα τη δύναμη να σηκωθώ μόνος μου. Μου είπε πως δεν έκανε κάτι σημαντικό αλλά το αυτονόητο, εγώ όμως τον ευχαριστώ και από εδώ. Με στήριξε για περίπου 25 μέτρα μέχρι να φτάσουμε Σταδίου τότε άρχισα να συνέρχομαι.

     Από εκείνο το σημείο και μετά έχω κρατήσει δύο στιγμιότυπα, το ένα είναι ότι είδα να τρώει ξύλο ο ασφαλίτης που με χτύπησε (δεν μπορώ να πω πως δεν χάρηκα) και το δεύτερο η καταπάτηση του ασύλου των Προπυλαίων από τους μπάτσους.

     Ενδεικτικό της αστυνομοκρατίας ήταν ότι με σταμάτησαν αστυνομικοί και με έλεγξαν όπως γύρναγα σπίτι…

     Σήμερα Τρίτη στο διαγώνισμα προσομοίωσης Μαθηματικών, αν και ήμουν διαβασμένος έγγραψα μέτρια επειδή με πόναγαν όλα. Χαλάλι!!!

Έφηβος, 8-12-09 ακόμη υπό την επήρεια των χημικών   

 

Οι φωτογραφίες είναι από την Κυριακή. Την Δευτέρα δεν τράβηξα.

 Δείτε επίσης :
https://efhbos.wordpress.com/2009/11/10/alexandros_gregory_2009/
https://efhbos.wordpress.com/2009/01/10/alexandros_/
https://efhbos.wordpress.com/2008/12/07/gregory/



Advertisements

Χωρίς σχόλια to “Για τον Αλέξανδρο στους δρόμους”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: