Έφηβος
αναζήτηση του αδύνατου

Δεκ.
04

   

 

  

  

. 

. 

Επίσης δείτε την έρευνα της ομάδας του ΡχΣ (Ρεπορτάζ  χωρίς Σύνορα) 

Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος: Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας δολοφονίας  

Το πρωί του Σαββάτου 6 Δεκεμβρίου 2008, σε ένα συμπόσιο ψυχοθεραπευτών για τα προβλήματα της νεολαίας στο κέντρο της Αθήνας το μήνυμα ήταν σαφές: Η κοινωνικοπολιτική πίεση που ασκείται στους νέους ανθρώπους ήταν αναπόφευκτο πως, κάποια στιγμή, θα ξέσπαγε με απρόβλεπτες συνέπειες.Λίγες ώρες αργότερα, ο 15χρονος Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος έπεφτε νεκρός στην περιοχή των Εξαρχείων από τις σφαίρες του αστυνομικού  Επαμεινώνδα Κορκονέα, πυροδοτώντας σχεδόν πρωτόγνωρες βίαιες κοινωνικές αντιδράσεις, σε ολόκληρη της χώρα.Το «Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα» επιστρέφει, μετά από δυο χρόνια απουσίας, με το διεισδυτικό, αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ «Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας δολοφονίας» για τα γεγονότα εκείνων των ημερών που περιλαμβάνει. 

  • Τα πολιτικά παρασκήνια και τον στρατιωτικό νόμο που συζητήθηκε ως λύση στις κυβερνητικές συσκέψεις. 
  • Τις προσπάθειες συγκάλυψης της στυγερής δολοφονίας.
  • Τις εξελίξεις στη δίκη,  που κατέληξε στην τιμωρία των φυσικών αυτουργών.
  • Τα σοβαρά ερωτηματικά που υπάρχουν για τα κίνητρα των τελευταίων. Ηταν η «κακή στιγμή» ή προσχεδιασμένο έγκλημα;
  • Βίντεο , φωτογραφίες και μαρτυρίες που έρχονται για πρώτη φορά στη δημοσιότητα.

«Βλέπω, λοιπόν, τους δύο αστυνομικούς να… να έρχονται πεζοί… Ξαφνιάστηκα… Πλησιάσανε τον πεζόδρομο, προκαλέσανε όποιον ήταν από την άλλη μεριά, έντονα, βγάλανε και οι δύο τα όπλα τους, πήρανε θέση βολής και πυροβολήσανε» – ΛΗΤΩ ΒΑΛΛΙΑΤΖΑΣτο «Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα» προβάλλεται επίσης, για πρώτη φορά, ολόκληρο το βίντεο της δολοφονίας, ενώ αυτόπτες μάρτυρες περιγράφουν τις συγκλονιστικές τελευταίες στιγμές του Αλέξη, και τη πραγματικότητα που καιροφυλακτεί, έτοιμη να «ξυπνήσει» το φάντασμα του Δεκέμβρη του 2008. Για το χθες και το σήμερα του Δεκέμβρη του 2008, μιλούν επίσης, ο τότε υπουργός Εσωτερικών κ. Προκόπης Παυλόπουλος, ο πρόεδρος του Συνασπισμού κ. Αλέξης Τσίπρας, ο τότε Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού και Προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας κ. Νίκος Καραχάλιος ,ο κ. Στέφανος Μάνος και ο Νίκος Κωνσταντόπουλος  δικηγόρος της οικογένειας Γρηγορόπουλου.   

Η εκπομπή θα προβληθεί σε επανάληψη από τη ΝΕΤ στις 22 Δεκεμβρίου 2008 

Κλικ –> εδώ   

Δείτε επίσης
Δολοφόνησαν τον GREGORY (Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο)
R.I.P. Gregory…
Είμαι θυμωμένος και δεν μπορώ να ξεθυμώσω…
Χρόνια Πολλά να πείτε φέτος στον Αλέξανδρο
Το μνημόσυνο του Gregory
Πλακέτα στη μνήμη του Gregory 

Advertisements
Δεκ.
04

Με γενικές συνελεύσεις και καταλήψεις οργανώνουμε την οργή μας ενάντια στις επιθέσεις της κυβέρνησης και του συστήματος. Διαλύουν την Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία και τις ζωές μας.

Αντιστεκόμαστε!

Την Δευτέρα 6/12, δύο χρόνια από την εξέγερση του Δεκέμβρη, στις 11πμ σταματάμε τα μαθήματα, οργανώνουμε πορείες από τις περιοχές μας και κατεβαίνουμε με τα πανό των σχολείων μας στο συλλαλητήριο στα Προπύλαια, απ’ όπου θα διαδηλώσουμε μαζί με τους φοιτητές, τους καθηγητές και τους εργαζόμενους.

Ενάντια:

-Στο σύστημα που δολοφονεί
-Στο σχολείο του Μνημόνιου-νέο νομοσχέδιο Διαμαντοπούλου
-Στον Προϋπολογισμό έκτρωμα
-Στο ρατσισμό και τους φασίστες

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΜΑΘΗΤΙΚΩΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΩΝ

Νοέ.
29

 Δημοσιεύτηκε στο 41ο φύλλο στον “παράδρομο” της εφημερίδας “δρόμος” το Σάββατο 27 Νοεμβρίου 2010, στην σελίδα 31 και στην στήλη “στο προαύλιο”.

 

 

 

Οι μαθητικοί αγώνες επιχειρηματολογίας ή αντιλογίας, είναι ένας θεσμός που υπάρχει χρόνια. Στους αγώνες αυτούς μια ομάδα μαθητών προσπαθεί να νικήσει μια άλλη υπό την επίβλεψη κριτών και κοινού σε ένα αυστηρά καθορισμένο πλαίσιο κανόνων. Οι κριτές είναι αυτοί που αποφασίζουν για το ποιος είναι ο νικητής.

Όμως, για να νικήσεις καλείσαι να επιχειρηματολογήσεις υπέρ μιας άποψης που μπορεί στην πραγματικότητα να είσαι αντίθετος. Επομένως δεν διαγωνίζεσαι στο πόσο καλά χειρίζεσαι τον λόγο, πόσο έχεις διαβάσει και πόσες πολλές και ποιοτικές γνώσεις έχεις, πόσο ικανός είσαι να υποστηρίζεις θέσεις σου και πράγματα που πιστεύεις, αλλά για το πόσο καλά μπορείς να λες ψέματα κάνοντας σωστή χρήση του λόγου με συγκεκριμένες τεχνικές, όπου μαθαίνεις.

Από την εφηβική ηλικία, λοιπόν, η κοινωνία πλάθει φιγούρες που για να διακριθούν πρέπει να επιχειρηματολογήσουν πειστικά ψέματα, με απόψεις που θα μεταβάλλονται συγκυριακά αρκεί να μπορούν να πλασάρονται με πειθώ. Παραπατάμε στο κενό.

Αν δεν ξέρουμε τι είναι η Αλήθεια και στηριζόμαστε στο ψέμα πως μπορούμε να λέμε ότι πάμε μπροστά. Πως κάποιος τολμά να λέει ότι είναι αναρχικός, αριστερός ή προοδευτικός ενώ οι πράξεις στη ζωή του μόνο κάτι τέτοιο δεν δείχνουν; Έννοιες διαστρεβλώνονται, σύμβολα αλλοιώνονται και γενικότερα κοροϊδεύουμε τους ίδιους τους εαυτούς μας.

ΥΓ Αυτός και είναι ο λόγος που δεν καταλαβαίνω πως κάποιοι παλιοί αριστεροί καταντούν να δέχονται να υπηρετούν δεξιές ιδέες και πρακτικές με το να γράφουν, για παράδειγμα, τα κείμενα πρωθυπουργών που πολύ ήπια μπορούν να χαρακτηριστούν ως νεοφιλελεύθεροι.

Έφηβος

Νοέ.
28

Δημοσιεύτηκε στο 40ο φύλλο της εφημερίδας “δρόμος” το Σάββατο 20 Νοεμβρίου 2010, στην σελίδα 30 και στην στήλη “στο προαύλιο”.

 

 

Τελικά έχει γίνει πολύ καλή δουλειά, από τα δύο «μεγάλα» κόμματα, που έχει δημιουργήσει φοβικό σύνδρομο στον ελληνικό λαό. Δουλεμένη και καλοσχεδιασμένη μαζική πλύση εγκεφάλου. Τώρα το κατάλαβα, με τα αποτελέσματα αυτών των αυτό-διοικητικών εκλογών ίσως γιατί είμαι πλέον σε μία ικανή ηλικία για να συνειδητοποιώ τι παίζεται… Δηλαδή, έχουμε μία αποχή της τάξεως του 52% που τελικώς βοηθάει το δικομματισμό, καθώς και τους μη-απέχοντες να δίνουν ψήφους σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Η Αριστερά παίρνει σε πολλές περιπτώσεις μεγαλύτερα ποσοστά από τους «πράσινους» και τους «μπλε» ξεχωριστά, αλλά είναι τόσο διασπασμένη και αυτό δεν φαίνεται. Προβληματική κατάσταση και αναρωτιέμαι, αντιστρέψιμη; Κατά τη γνώμη μου, δύσκολα αναποδογυρίζει το συγκεκριμένο «βαρέλι».

Αναλύοντας τα επιμέρους προβλήματα: Η αποχή στέκεται εμπόδιο στην ανάπτυξη αυτού του τόπου. Δεν είναι λύση, είναι πολιτική άγνοια και άγνοια για τα κοινωνικά προβλήματα. Στην ραδιοφωνική «ελληνοφρένεια» άκουσα ένα ακροατή να είχε δηλώσει «Εσείς που απείχατε λέτε πως δεν θέλετε τον Παπανδρέου για πρωθυπουργό. Αλλά, αν είχατε ψηφίσει τότε δεν θα ήταν και δικός μας, &$^@*^$#».  Αυτή η συγκεκριμένη δήλωση, με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.

Το ότι κάποιοι ψήφισαν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ σημαίνει πως είναι είτε εθισμένοι είτε φοβισμένοι. Ο εθισμός προέρχεται από την έλλειψη δύναμης του ανθρώπου για αλλαγή, για να αντιμετωπίσει το άγνωστο. Ο φόβος… από τα λεγόμενα του πρωθυπουργού για προκήρυξη Εθνικών εκλογών.   

Η Αριστερά χρειάζεται ένα «συνασπιστή» των ιδεών. Είναι σημαντικό να υπάρξει εγκαίρως, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα κίνημα δυναμικό, με ενέργειες (πορείες, εκδηλώσεις, ενημερώσεις) που τις έχει ανάγκη ο λαός. Αυτές θα είναι το αναζωογονητικό φάρμακό του, θα είναι εκείνες που τον ενθαρρύνουν να συνεχίσει την προσπάθεια του.

Κάπως έτσι την είδα εγώ τη φάση. Δεν ξέρω τι να περιμένω, σε τι να ελπίζω. Τα μάτια ενός έφηβου είναι απαισιόδοξα και αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα που καλείται να λύσει η κοινωνία (εξαιρώ τη κυβέρνηση γιατί αν ασχοληθεί παραπάνω  θα τα κάνει χειρότερα). Πάρτε δίκαιες αποφάσεις και θα ταχθώ μαζί σας, αλλιώς θα με βρείτε μπροστά σας ως εχθρό.       

Έφηβος

Οκτ.
23

 

Μια έρευνα που έκανε το «Κουτί της Πανδώρας» στη ΝΕΤ.

Σεπτ.
30

Δημοσιεύτηκε στο 32ο φύλλο στον “παράδρομο” της εφημερίδας “δρόμος” το Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου  2010, στην σελίδα 26 και στην στήλη “στο προαύλιο”.

 

Άρχισαν τα σχολεία. Όλοι οι μαθητές ξανά στα θρανία. Έτσι και εγώ, πλέον στην Γ’ Λυκείου. Μία εξοντωτική τάξη με ατέλειωτες ώρες διαβάσματος, φρενήρεις ρυθμούς καθώς και πολλές παγίδες, μερικές από τις οποίες έχω ανακαλύψει και μοιράζομαι μαζί σας.

Συμμαθητές μου και μελλοντικοί συνεξεταζόμενοι, η Γ’ Λυκείου είναι το μεταβατικό στάδιο από την δευτεροβάθμια στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Όσα άγχη και να βγαίνουν σε αυτή την τάξη, εμείς δεν πρέπει να καταφύγουμε στο τσιγάρο και στις διάφορες άλλες ουσίες και φάρμακα  που πλασάρονται σαν κατασταλτικά άγχους. Αν θέλουμε να παρακολουθήσουμε την επικαιρότητα να μην ακούμε με τις ώρες τα μέσα μαζικής αποβλάκωσης (ΜΜΕ), λόγω έλλειψης χρόνου, αλλά να αφιερώσουμε λίγο χρόνο και να σταθούμε στην ουσία και στο βάθος της είδησης. Εμείς διαβάζουμε τα μαθήματά μας αλλά εκεί έξω η κοινωνία βράζει. Πρέπει να είμαστε ενημερωμένοι.

Για τα μαθήματα τώρα, καλύτερα είναι να έχουμε ένα σωστό και σφιχτό πρόγραμμα. Πρέπει να βγει η ύλη νωρίς, για να υπάρχει χρόνος ώστε να γίνουν επαναλήψεις. Δεν πρέπει να «πεθάνουμε» στο διάβασμα, ειδικά τώρα στην αρχή. Να κρατήσουμε πολλές δυνάμεις για το τέλος.
Δεν πρέπει να απομονωθούμε, ας κρατηθούν κάποιες ισορροπίες. Να ασχοληθούμε επιλεκτικά με συγκεκριμένες εξωσχολικές δραστηριότητες, αν μας αρέσει και αν είναι δυνατόν με κάποιο άθλημα. Λίγο μπάσκετ που και που καθαρίζει το μυαλό από τις σκοτούρες, αιματώνει τους μυς, ξεπιάνεσαι από την αγκύλωση της  καρέκλας. 

Έτσι αντιμετωπίζω εγώ αυτή την τάξη.
Τα κεφάλια μέσα, καλή επιτυχία, καλό κουράγιο, καλή συνέχεια…

Έφηβος

Σεπτ.
12

Δημοσιεύτηκε στο 30ο φύλλο στον “παράδρομο” της εφημερίδας “δρόμος” το Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου  2010, στην σελίδα 31 και στην στήλη “στο προαύλιο”. 

 

Ο ΣΥΝ κατέληξε στην υποψηφιότητα του εργατολόγου Αλέξη Μητρόπουλου αλλά θα μπορούσε να συγκαταθέσει και σε μια υποψηφιότητα του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ, Θοδωρή Δρίτσα, κάτω από κάποιες προϋποθέσεις. Την πρόταση δεν υπερψήφισε το Αριστερό Ρεύμα η οποία πρότεινε την συγγραφέα Νάντα Βαλαβάνη την οποία πρότεινε  σαν εναλλακτική λύση της δική του υποψηφιότητας και ο Αλέκος Αλαβάνος ο οποίος μάλιστα έχει θέσει και χρονικό ορίζοντα που θα ανακοινώσει τις τελικές του αποφάσεις. Στην λύση Μητρόπουλου δεν συμφωνεί και το Μέτωπο γιατί δεν πληροί τις 3 προϋποθέσεις που είχε θέσει ο ΣΥΡΙΖΑ «κάτω το Μνημόνιο», «κάτω ο Καλλικράτης», «κάτω η κυβέρνηση»).

Είχα την εντύπωση ότι με την αποχώρηση του κ. Κουβέλη και της ομάδας του από τον ΣΥΝ τα πράγμα θα ήταν πιο εύκολα σε επίπεδο συντονισμού και αποφάσεων.

Αλλά μάλλον η σημερινή αριστερά έχει σημαντικές αγκυλώσεις που θα την κρατήσουν για πολλά χρόνια στο περιθώριο της ιστορίας και μάλιστα σε μια εποχή που θεωρείται προνομιακή για τον δικό της λόγο και πράξη.

Όταν και εάν τελικά αποφασίσουν σε μια ενιαία λύση, τότε θα είναι τόσο κουρασμένος και φθαρμένος ο κόσμος που δεν θα έχει το κουράγιο να τους παρακολουθήσει.

Το θέμα είναι ότι εγώ δεν έχω καμία διάθεση να περιμένω και να χάσω τα χρόνια μου παρακολουθώντας ανοησίες σαν αυτή που, τόσες μέρες, παρακολουθώ. Είμαι πολύ μικρός και η ζωή που είναι μπροστά μου θέλω να είναι πιο ενδιαφέρουσα από αυτή που μου προτείνει η σημερινή Αριστερά. Εγώ θέλω μια Αριστερά που θα μου προσφέρει όραμα, ενώ με διδάσκει γραφειοκρατία και μικροαστική μνησικακία.

Κρίμα γιατί ο λαός που υποφέρει δεν έχει μια αριστερά αντάξια των συνθηκών.

Έφηβος

Σεπτ.
12

 

Από το «δρόμο της Αριστεράς» 11/9/2010

 

 

Της Δανάης Θεοδωράκη —> κλικ εδώ

 

 

Αυγ.
23

…αυτός είναι ο σκελετός της εισήγησής μου στα χερκάπεια 2010…

Όπως όλοι ξέρουμε η Ελλάδα βρίσκεται στη δυσάρεστη να είναι έρμαιο των ορέξεων του ΔΝΤ και της ΕΕ. Σαφώς και με την βοήθεια της κυβέρνησης Παπανδρέου. Ο λαός δεν αντιδρά ακόμα, καθώς τα ΜΜΕ κάνουν καλά τη δουλειά τους. Γνωρίζουμε πόσο ελέγξιμα είναι. Αυτά λοιπόν βοηθούν πάρα πολύ το έργο της κυβέρνησης. Η προπαγάνδα και η ποδηγέτηση του λαού πάνε σύννεφο. Όπως και το γλείψιμο. Έτσι, καταφέρνουν να συσκοτίσουν  την όλη κατάσταση και να αποθαρρύνουν τον κόσμο από το να αντιδρά. Αυτό το καταφέρνουν με τους εξής τρόπους πειθούς που μας τους διδάσκουν στο σχολείο στην τρίτη τάξη του Λυκείου και στο φροντιστήριο στο μάθημα της έκθεσης.

–          Επίκληση στη λογική όπου ο πομπός προσπαθεί να πείσει τον δέκτη με τεχνοκρατικά επιχειρήματα, όπως στατιστικά στοιχεία, μελέτες , αυθεντίες…
–          Επίκληση στο συναίσθημα, όπου ο πομπός με το ύφος του πλησιάζει την ψυχολογική κατάσταση του δέκτη και μιλάει στο θυμικό του με σκοπό να τον εξευμενίσει, να τον παρηγορήσει…
–          Επίκληση στο ήθος του πομπού, δηλαδή ο ίδιος ο πομπός επικαλείται τα ιδιαίτερά του χαρακτηριστικά και αναφέρεται στις αρετές του, τις επιδόσεις του κα
–          Επίθεση στο ήθος του δέκτη, καθώς ορισμένες φορές ο πομπός δεν μπορεί να πείσει με τους πάρα πάνω τρόπους.

Αυτή την στιγμή στην Ελλάδα χρειαζόμαστε έγκυρη πληροφόρηση. Κατά την γνώμη μου, μόνο τα blogs μπορούν να πετύχουν κάτι τέτοιο. Η ύπαρξη τους, αυτή τη στιγμή είναι αναγκαία επειδή το έργο που παράγουν είναι μοναδικό.

Ιολ.
29

Δημοσιεύτηκε στο 23ο φύλλο στον “παράδρομο” της εφημερίδας “δρόμος” το Σάββατο 24 Ιουλίου 2010, στην σελίδα 24 και στην στήλη “στο προαύλιο”. 

 

     Στην πρώιμη ηλικία των επτά με εννέα ετών αρχίζει ένα παιδί να πετάει μερικά ονόματα γνωστών συγκροτημάτων ή επώνυμων τραγουδιστών.
Μετά, στο γυμνάσιο, σιγά σιγά εμβαθύνει και αρχίζει να ψάχνεται λίγο περισσότερο. Στο λύκειο πλέον έχει κατασταλάξει στο είδος μουσικής που του αρέσει (αν βέβαια του αρέσει η μουσική !!!).
 Κάποια είδη είναι η pop, rock, rap που ακούγονται περισσότερο και ακολουθούν τα λαϊκά. Δεν πρέπει να παραλείπονται και τα είδη όπως η punk, transe, r&b, dance, latin, metal, jazz και άλλα…

     Άλλοι νέοι ακούν κομμάτια με ελληνικό στίχο και άλλοι ξενόγλωσσα. Κάποιοι και τα δύο, έχοντας κριτήριο τη μουσική που ακούν, δηλαδή τη διαδοχή από τις νότες στην μελωδία του τραγουδιού παραμελώντας τους στίχους.

     Εγώ χωρίζω τη μουσική σε τρεις κατηγορίες:
Πρώτον, τη μουσική που γράφτηκε για να εξυπηρετήσει την τέχνη η λεγόμενη έντεχνη, με ωραία αλληλουχία ακόρντων και μελωδίας.
Δεύτερον, τη μουσική που γράφτηκε για ένα σκοπό, με νόημα και ουσία. Δηλαδή, αυτή που αφυπνίζει συνειδήσεις και μορφώνει τον δέκτη της.
Τρίτον, τα εμποροτράγουδα που έχουν ως στόχο το κέρδος των δισκογραφικών και την αποχαύνωση του πλήθους που ΔΕΝ-ΖΕΙ αλλά νομίζει πως ζει, αφού η τακτική της ρωμαϊκής αρένας καλά κρατεί με άρτο και θεάματα, με έμφαση στο δεύτερο της σκέλος.

     Εγώ είμαι ένθερμος θαυμαστής της μουσικής που σε μορφώνει, που σου μαθαίνει γεγονότα και ιστορία μέσα από κομμάτια. Και, για αυτή τη περίοδο της ζωής μου, το καταλληλότερο είδος μουσικής για αυτό τo στόχο είναι η punk.
Η μουσική μορφώνει και σε κάνει να σκέφτεσαι πολιτικά, ανθρωπιστικά, ερωτικά.
Αυτό δεν πρέπει να χαθεί…

Έφηβος

Ιολ.
29

Δημοσιεύτηκε στο 21ο φύλλο στον “παράδρομο” της εφημερίδας “δρόμος” το Σάββατο 10 Ιουλίου 2010, στην σελίδα 31 και στην στήλη “στο προαύλιο”. 

 

 

     Με το ένα μάτι στο βιβλίο λόγω εξετάσεων της Β’ Λυκείου με το άλλο μάτι στην τηλεόραση λόγω Μουντιάλ. Μάλιστα μόλις τέλειωσαν οι εξετάσεις Λυκείου, ξεκινήσαμε καπάκι προετοιμασία για Πανελλαδικές. Ναι! Δεν προλάβαμε να τελειώσουμε το σχολείο και αρχίσαμε τα φροντιστήρια. Όπως είπαμε όμως, το άλλο μάτι, το καλό, στο Μουντιάλ.

     Αλλά και όταν δεν βλέπουμε, το μουντιάλ, το …ακούμε. Από παντού ακούς τους επίμονους και ενοχλητικούς ήχους από τις βουβουζέλες. Ήχος από την ταινία καταστροφής “Άγριες μέλισσες”. Ίσως ίδιος με τον ήχο από τις μυθολογικές Ερινύες που ”κυνηγούσαν όσους είχαν διαπράξει εγκλήματα κατά της φυσικής και ηθικής τάξης των πραγμάτων” (wikipedia).

     “Εγκλήματα κατά της φυσικής και ηθικής τάξης των πραγμάτων”: κάτι μου θυμίζει αυτή η φράση. Ίσως το “νόμιμο άρα και ηθικό”, ίσως το καθημερινό έγκλημα που διαπράττει ο Τζέφρυ και η παρέα του που μειώνουν τα 700 ευρώ από την μικροσύνταξη σε 490 ευρώ. Μα έτσι θα σωθεί η Ελληνική οικονομία;;; Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την ληστεία των 210 ευρώ από τη σύνταξη των μικροσυνταξιούχων;;; Δεν σταματάνε εκεί. Τους υψηλόμισθους με τους μισθούς των 700 ευρώ πρέπει να τους προσγειώσουν. Πολλά και καλά είναι και τα 590 ευρώ. Παν μέτρον άριστον, γαμώτο, από τα αρχαία χρόνια το λέμε, πότε θα το χωνέψετε; Τόσα χρόνια το έχετε παρακάνει. Άκου 700 ευρώ τον μήνα! Ούτε ο Dr μεγαλογιατρός στο  Κολωνάκι δεν βγάζει 9.800 ευρώ το χρόνο!!!  

     Με αυτά και αυτά, απορώ πόσο πορωμένοι μπορεί να είναι αυτοί οι άνθρωποι, που καταδέχονται να μειώσουν τα ήδη λίγα χρήματα νεολαίων και γέρων ανθρώπων.

     Ίσως δεν φοβούνται τις Ερινύες γιατί γνωρίζουν ότι δεν υπάρχουν. Ξεχνούν όμως ότι βουβουζέλες υπάρχουν. Επίσης υπάρχει και ο δημόσιος διασυρμός, το φτύσιμο (για το ξεμάτιασμα) και πολλές άλλες λαϊκές εκδηλώσεις.

     Ο κόσμος σήμερα ρωτάει “Μα γιατί τους αφήνουν να τους τα κάνουν αυτά;”. Όταν αυτή η πρόταση γίνει “Μα γιατί τους αφήνω να μου τα κάνουν αυτά;” τότε θα έχουμε και το ξέσπασμα και να δούμε τότε ποιος θα μπορέσει να τους μαζέψει; 
Όλοι μας, βουβουζέλες στα αυτιά τους και από κοντά μην τους χάσουμε!!!

Έφηβος

Ιολ.
29

Δημοσιεύτηκε στο 18ο φύλλο στον “παράδρομο” της εφημερίδας “δρόμος” το Σάββατο 19 Ιουνίου 2010, στην σελίδα 30 και στην στήλη “στο προαύλιο”. 

      Τέλειωσα την 2α λυκείου πριν μια ημέρα, ανήκω στην θετική κατεύθυνση και του χρόνου στην τεχνολογική κατεύθυνση. Αναγκάζομαι να επιλέξω κατεύθυνση λόγω του συστήματος.
       Παρόλα αυτά η γενιά των πατεράδων μας παρότι είχε τις δέσμες, έκανε δουλεία και στα μαθήματα γενικής παιδείας, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο διαπαιδαγώγησης. Αυτό έχει ως συνέπεια η προηγούμενη γενιά να έχει μεγαλύτερο πλήθος γνώσεων από εμάς. Τρανό παράδειγμα, ο «δύσμοιρος» ο πατέρας μου, που όταν έγραφα αρχαία μετέφραζε Αντιγόνη με άνεση.. (Ενώ είχε κοπεί στα αρχαία, όταν πήγαινε σχολείο) για να με βοηθήσει. Εγώ δεν μπορούσα να το μεταφράσω.
        Πως εμείς, λοιπόν, η εξειδικευμένη αυτή γενιά θα εκφέρουμε πολιτική γνώμη ή γενικότερα οποιαδήποτε τύπου γνώση; Πως θα ανταγωνιστούμε, ακόμα και στην αγορά, την αποσυρόμενη πλέον γενιά των πατεράδων μας; Πως θα αφήσουμε το δικό μας στίγμα στην ιστορία αυτού του κόσμου;
       Συνεχίζοντας, εμείς οι νέοι έχουμε τη δυνατότητα να αλλάξουμε το τρέχον σύστημα για το δικό μας καλό και αν όχι για εμάς τότε προφανώς για τους διαδόχους μας στα θρανία.
       Η γενική παιδεία, κατά τη γνώμη μου, είναι η απάντηση στα προηγούμενα ερωτήματα. Μια βάση δεδομένων γενικής παιδείας βοηθάει την κριτική σκέψη κάθε ατόμου και προωθεί την λογική. Έχουμε φτάσει στον πάτο, το βαρέλι έχει τρυπήσει και αυτό πρέπει να υπάρξει ριζική αναδιοργάνωση όλων των θεσμών

Υ.Γ: Ποιος μας θέλει αμόρφωτους;
Υ.Γ2: Κακόβουλα σχόλια, όπως ο Αρσένης αυτά δεν έκανε (και τι πέτυχε τελικά;), θεωρούνται μη λεχθέντα.

Έφηβος

Ιολ.
12

 

Posoi neoi kai posoi «megaloi» yparxoun sthn blogosfaira? Posoi neoi yparxoyn edw???? 

Gt oi neoi dn symmetexoun s’ayto to synolo istotopwn? 

Mhpws, oi apopseis pou akougontai apo esas den einai arestes? Mhpws mas fainontai baretes? Oxi gt einai aneu periexomenou alla gt etc opws ekfrazontai dn mas kalhptoun katholou, den mas boithoun na exelixthoume..dld me liga logia ta asteia sas einai bareta … to xioumor sas peperasmeno .. oi apopseis sas paroxymenes. 

Ayto to fainomeno genikeyetai kai sthn koinwnia. Neoi dn boroun na synnenoithoun me megalous enw metaxy tous boroun kanontas xrhsh twn idiwn lexewn kai ekrfasewn… Mas kalosorizetai otan bainoume sthn blogosfaira kai mas diwxnetai me ton kairo.. Egw pleon gia ton efhbo dn grafw poly, exw barethei kai exw eksetaseis. Dn exw barethei na grafw, gt ayto kanw ayth th stigmh, alla na periplanoumai sth wordpress. Protimw me ta xilia mia politikh syzhthsh me tous filous mou paroti me atoma s’ayto to xwro. Gt ekeinoi akoun, skeftontai dn exoun katalhxei se mia apopsh pou kai na apodeixthei oti einai lathos tha synexizoun na thn yposthrizoun. Eseis san genia dn allazete… Tha eiste mexri na erthei to telos sas h genia toy polytexneiou kai alla xilia dyo onomata pou pernoun apo to myalo mou… kai apopseis opws : egw tha allaxw tha prosarmostw sta nea dedomena dn isxyoun kai paradeigma aytou einai h istoria. 

allagh poreias…

Ιολ.
09

Η Σοφία Σακοράφα είναι γνώριμη του blog.

Είχε ξεχωρίσει από παλιά στα μάτια μου.

Μου έκαναν θετική εντύπωση και ο λόγος και οι πράξεις της.

Σαν να είχε αστέρι.

Σαν σε φωτογραφία μιας μεγάλης παρέας, η Σοφία να κάθεται μερικά σκαλιά πιο ψηλά από όλους τους άλλους του ΠΑΣΟΚ έτσι ώστε να ξεχωρίζει και είναι η μόνη που κάνει εντύπωση.

Σοφία Σακοράφα : Όμορφη! Γενναία! 

Σοφία Σακοράφα : Διάλεξες το ωραίο αλλά και το δύσκολο μονοπάτι!

Σοφία Σακοράφα : Ελπίζουμε να αντέξεις και να είσαι πάντα έτσι!

Σοφία Σακοράφα : Θα σε προσέχουμε. Μη σε πειράξουν, μη σε ενοχλήσουν.

Σοφία Σακοράφα : Σε θαυμάζουμε!

Σοφία Σακοράφα : Σε αγαπάμε!

και όπως αντιγράφω από τον ΑΦΜ

«Aν δεν μπορείς να είσαι σοσιαλιστής μέσα στην κρίση, μέσα δηλαδή στην ιστορική και πολιτική συγκυρία που ωριμάζει  τη δυνατότητα και την σκοπιμότητα της δίκαιης ανακατανομής του πλούτου,τότε δεν μπορείς ποτέ να είσαι σοσιαλιστής παρά μόνο νεοφιλεύθερος».
Σοφία Σακοράφα

 
Δες στον Έφηβο –> Σοφία Σακοράφα; “Παρούσα!!!”

Δες στον Έφηβο –> Έμπρακτη αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό με την αποστολή “Free Gaza”

Δες στο Κανάλι –> Γκάλοπ!!!

Δες στο Κανάλι (και στα σχόλια) –>Ή με τον λαό ή με το ΔΝΤ!!! [2]

Δες στον Αλλού Φαν Μάρξ –> Σοφία… ορθή

Δες στο αλλενάκι —> Eύγε Σοφία για το ΟΧΙ! Είσαι ψυχωμένη!
.

Δείτε επίσης… 

Σοφία Σακοράφα :η πολιτική τεκμηρίωση του ασφαλιστικού είναι ανήθικη ανέντιμη και σκληρά νεοφιλελεύθερη
http://antiparios.blogspot.com/2010/07/blog-post_07.html

Υπάρχουν ακόμα αξιοπρεπείς άνθρωποι…
http://www.phorum.gr/viewtopic.php?t=185886&p=2819771 

Η Σ. Σακοράφα στη Βουλή: Θα ζήσουμε στιγμές αποκάλυψης
http://www.aitolia.gr/?p=3143 

Μια άλλη άποψη για το ασφαλιστικό
http://www.euro2day.gr/ekivolos/233/articles/593565/EkivolosArticle.aspx 

Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΝΟΙΑΣ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ, ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΣΤΗ ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΟΥ ΤΖΕΦΡΙ – ΚΑΤΑΨΗΦΙΖΕΙ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΤΕΡΑΤΟΥΡΓΗΜΑ. ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ.
http://www.arxaiaithomi.gr/?p=18254 

Θα Ζησω μια αποκαλυψη…..!!!!
http://www.zoo.gr/forum/message/4/7573754 

Πιο άντρας από τους δήθεν πολιτικούς άντρες η Σακοράφα
http://www.ipanicmag.com/2010/07/blog-post_5052.html

.

Στη συνέχεια ολόκληρη η ομιλία της Σοφίας Σακοράφας.

 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ο χρόνος είναι λίγος γι’ αυτό μπαίνω αμέσως σε πολιτικές σκέψεις, ερμηνείες και συμπεράσματα.
Είμαι σοσιαλίστρια, για κάποιους συγκεκριμένους λόγους.
Σίγουρα, καταρχήν, γιατί δε συμφωνώ με τον καπιταλισμό.
Είτε με την ακραία μορφή του νεοφιλελευθερισμού, είτε με την πιο ήπια μορφή που αναπτύσσει κατά καιρούς στη Δύση.
Γιατί και αυτή η ήπια μορφή του είναι αποτέλεσμα είτε πολέμων είτε ληστειών άλλων ηπείρων είτε εκμετάλλευσης των μεταναστών.
Πρέπει όμως να τονίσω το εξής :
Ο καπιταλισμός σήμερα δεν έχει καμία σχέση με το χτες.
Το 68, για παράδειγμα, το σύστημα διέθετε κοινωνικά αποθέματα, ενσωμάτωνε εκτεταμένες κοινωνικές ομάδες, μέχρι και τον Κον Μπετίτ έκανε υπουργό.
Ένας τέτοιος καπιταλισμός, και ας μη βιαστούν κάποιοι να με κατηγορήσουν ως ρεφορμίστρια, ένας καπιταλισμός που δεν εξαθλιώνει, που δεν περιθωριοποιεί, που δεν πετάει τους πολίτες του σαν στημένες λεμονόκουπες, έχει μια πολιτική δυναμική.
Η πολιτική δυναμική που έχει αφορά στο εξής : όταν η J.P Morgan, με το πάτημα ενός κουμπιού, καταστρέφει τις οικονομίες 3 ευρωπαϊκών χωρών, τότε έχουμε σίγουρα ανάγκη από πολίτες μορφωμένους, καλλιεργημένους, ενδυναμωμένους, από πολίτες συνειδητούς, και όχι από πολίτες κατεστραμμένους, ρημαγμένους και εγκαταλελειμμένους στα αρπακτικά όρνεα.
Και για το λόγο αυτό είμαι σοσιαλίστρια.
Γιατί πιστεύω ότι τούτο το σύστημα θα φτάσει στο τελευταίο του στάδιο όχι μόνο από τις αντιθέσεις του, αλλά ΚΑΙ από ένα κίνημα που δε θα διαπραγματεύεται την επιβίωσή του ή την ενσωμάτωσή του, όπως σήμερα, αλλά ισχυρό και δυνατό θα επιχειρεί τη ρήξη και την ανατροπή.
Δεν αρκεί, είπε ο Μαρξ, να πάει η ιδέα προς το πραγματικό, πρέπει και το πραγματικό να πάει προς την ιδέα.
Και για να πάει το πραγματικό προς την ιδέα πρέπει καταρχήν να είναι ζωντανό.
Το ΠΑΣΟΚ από το 74, από τον Ανδρέα Παπανδρέου αλλά και αργότερα, εξαιρώντας κακές παρενθέσεις, αργότερα λοιπόν με το Γιώργο Παπανδρέου, μίλησε για αυτό το είδος του πολίτη, του δυνατού, του εύρωστου, του ενεργού, του συνειδητού.
Μίλησε για αυτήν την κοινωνία, της αλληλεγγύης, της δικαιοσύνης, της κοινωνικής συνοχής.
Μίλησε για αυτό το οικονομικό μοντέλο, το μοντέλο της δίκαιης αναδιανομής του πλούτου.
Κι ερχόμαστε στο σήμερα. Στο ασφαλιστικό, σαν μια κορυφαία πολιτική στιγμή, μιας κορυφαίας πολιτικής επιλογής.
Από μία σοσιαλιστική κυβέρνηση….
Και τι μας λέει η κυβέρνηση;
Ότι και τα μέτρα αυτά, και τα προηγούμενα, και αυτά που θα έρθουν, γιατί θα έρθουν κι άλλα, ήδη εν μέσω διαπραγματεύσεων είχαμε τη σφήνα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για μείωση μισθών και στον ιδιωτικό τομέα, μας λέει ότι είναι μεν άδικα, αλλά είναι αναγκαία για τη σωτηρία της πατρίδας.
Αυτό σε επίπεδο ηθικής είναι ανήθικο, όπως αιώνες τώρα έχουμε καταλήξει για την ανηθικότητα του δόγματος ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.
Και όταν «τα μέσα» είναι η εξαθλίωση του λαού, τότε η σωτηρία δεν είναι της πατρίδας, αλλά όσων την απομυζούν.
Σε επίπεδο ιδεολογικό είναι ακατανόητο.
Γιατί εάν δεν μπορείς να είσαι σοσιαλιστής μέσα στην κρίση, μέσα δηλαδή στην ιστορική και πολιτική συγκυρία που ωριμάζει και τη δυνατότητα και τη σκοπιμότητα της δίκαιης αναδιανομής του πλούτου, τότε δεν μπορείς ποτέ να είσαι σοσιαλιστής, παρά μόνο νεοφιλελεύθερος.
Σε επίπεδο πολιτικό είναι ανέντιμο.
Γιατί από τη μία κόβουμε μισθούς και συντάξεις, που ειδικά οι συντάξεις θα έχουν και πενιχρό, αλλά και μακρινό οικονομικό αντίκρισμα για το κράτος, και από την άλλη νομιμοποιούμε στα νοσοκομεία παρανομίες δισεκατομμυρίων με το επιχείρημα ότι θα είναι η τελευταία φορά.
Έχουμε τρελαθεί.
Η Βουλή σήμερα, στην πλέον τραγική οικονομική συγκυρία, καλείται να περάσει τροπολογία νομιμοποιώντας ληστεία δισεκατομμυρίων, με τη δέσμευση ότι θα είναι η τελευταία φορά που τα χαρίζει σε κλέφτες.
Και συνεχίζω.
Σε επίπεδο φιλοσοφίας είναι θατσερικό.
Το σημερινό νομοσχέδιο αλλάζει εκ βάθρων τα πάντα.Και αυτό πρέπει να το καταλάβει ο Ελληνικός λαός.
Ο σκοπός των αλλαγών είναι η συνολική αλλαγή της αρχιτεκτονικής του ασφαλιστικού συστήματος. Η μετατροπή του, από δημόσιο κοινωνικό, αναδιανεμητικό και αλληλέγγυο, σε κεφαλαιοποιητικό ή αναλογικό, όπως το ονομάζουν, με την εισαγωγή φυσικά της ιδιωτικής ασφάλισης και την ελαχιστοποίηση της συμμετοχής του κράτους.
Με το νέο νομοσχέδιο καταργείται η τριμερής χρηματοδότηση, αφού το κράτος περιορίζεται στην καταβολή προνοιακού επιδόματος, το οποίο σε καμία περίπτωση δεν είναι σύνταξη.
Σε επίπεδο στρατηγικής είναι εγκληματικό.
Με πολιτικές επιλογές φτάσαμε στο σημερινό μονόδρομο. Και αυτές οι επιλογές δεν είναι αποτέλεσμα ανικανότητας μόνο.Είναι εμφανής πολιτική πρόθεση! Τόσο εμφανής, που πιστεύω ξεκάθαρα πια, ότι τα μέτρα δεν επιβλήθηκαν λόγω της κρίσης, αλλά, δυστυχώς για την κυβέρνηση και την ταυτότητα που επικαλείται, με αφορμή την κρίση.
Όπως προκύπτει από τα παραπάνω, η πολιτική τεκμηρίωση του ασφαλιστικού και των λοιπών μέτρων που απορρέουν από το μνημόνιο, είναι ανήθικη, ανέντιμη, επικίνδυνη και σκληρά νεοφιλελεύθερη, το ίδιο και τα μέτρα. Μέτρα κοινωνικού κανιβαλισμού, μέτρα που καταστρέφουν τους γονείς μας που δεν έφταιξαν και υποθηκεύουν το μέλλον των παιδιών μας που επίσης δε φταίνε.
Μέτρα απόλυτης και άμετρης βίας.
Και μάλιστα σε μία στιγμή που ήδη οι πολίτες έχουν υποστεί τη βία της μίζας, του Βατοπεδίου, του C4 I, των τοξικών ομολόγων, του χρηματιστηρίου, των πιστολέρο εναντίον 15χρονων, της καμένης Ηλείας, του ξεπουλήματος ή του ρημάγματος των ολυμπιακών εγκαταστάσεων που πλήρωσαν με το αίμα του οι Έλληνες.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Πού νομίζουμε ότι θα πάει όλη αυτή η συσσωρευμένη βία που υφίστανται οι πολίτες;
Πού νομίζουμε ότι θα εκτονωθεί όλος αυτός ο τεράστιος θυμός που γεννάει η αδικία;
Πού νομίζουμε ότι θα χυθεί όλη αυτή η οργή που παράγει η ανεργία, η φτώχεια, η ακρίβεια, η παρακμή, η αλαζονεία, το ψέμα, και μάλιστα σε ποια πολιτική συγκυρία;
Στη συγκυρία όπου οι αριστεροί, ενώ θέλουν να γνωρίσουν στον κόσμο τη φιλία, αυτή της αταξικής κοινωνίας, όπως λέει και ο Μπρεχτ, δεν μπορούν να είναι φίλοι μεταξύ τους; Αλληλοσπαράσσονται, με τεράστια ίδια ευθύνη, την οποία και θα αποδώσει σίγουρα η ιστορία.
Πού νομίζουμε ότι θα πάει αυτό το κύμα;
Όσοι νομίζουν ότι θα σκάσει, πριν σαρώσει την ακτή, πλανώνται πλάνην οικτρά.
Από εδώ, από την αίθουσα του κοινοβουλίου, που νομίζω ότι λίγοι έχουμε καταλάβει ότι ο ναός της δημοκρατίας, στη συνείδηση του μέσου Έλληνα, είναι ναός διαπλοκής, της συναλλαγής και ρεμούλας, από εδώ λοιπόν προειδοποιώ:
Σύντομα θα ζήσουμε στιγμές αποκάλυψης!
Στην Ουγγαρία, αυτές οι στιγμές αποκάλυψης, θέριεψαν το αυγό του φιδιού, τους πραιτοριανούς φασίστες, που έφτασαν σε απόσταση εκλογικής αναπνοής από τη σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση, που επίσης έβαλε τη χώρα στο ΔΝΤ.
Λοιπόν κυρίες και κύριοι συνάδερφοι, όπως έχω την υποχρέωση να κάνω, «σημαίνω συναγερμό».
Είναι γνωστό ότι, όταν κοιλοπονάει η ιστορία, ή τέρατα γεννάει ή αγγέλους.
Οι μαμές της ιστορίας ας είναι αυτή τη φορά η κοινή πολιτική δράση όλων όσων αντιστεκόμαστε, όλων όσων έχουμε ένα άλλο όραμα, όλων όσων υποδεικνύουμε έναν άλλο δρόμο.
Διαφορετικά ο καθείς ας αναλάβει και τις ευθύνες του.
Εγώ ήδη έχω αναλάβει τις δικές μου.
Γι’ αυτό και καταψηφίζω το νομοσχέδιο.

 

.

Ιολ.
05

Δεν είναι οι μετανάστες
οι εχθροί μας,
εχθροί μας είναι
αυτοί που κλέβουν τη ζωή μας!

 

 

.

.

15ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, 9-10-11 Ιουλίου 2010, Άλσος Γουδή (είσοδος από Κατεχάκη)

Στις 9, 10 και 11 του Ιούλη, το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ ανοίγει ξανά τις πύλες του, την ώρα που κοινωνία και εργαζόμενοι δέχονται την πιο ανελέητη επίθεση των τελευταία 30 χρόνων αντιδρώντας με τις πιο μαζικές διαδηλώσεις της Μεταπολίτευσης. Στην καρδιά της Αθήνας, στο Άλσος Γουδή, και μέσα στο πρωτόγνωρης βαρβαρότητας οικονομικό πλαίσιο που εξαναγκαζόμαστε όλοι από δω κι εμπρός να ζήσουμε, για 15η χρονιά έλληνες, μετανάστες και πρόσφυγες στήνουμε παρέα την πιο μεγάλη αντιρατσιστική γιορτή της πόλης: μια γιορτή στην οποία κάθε χρόνο συμμετέχουν 15.000-20.000 άτομα. Ένα φεστιβάλ φωτεινό, μελωδικό, αλλά και έντονα κριτικό κι ανήσυχο, πλούσιο τόσο σε εθνοτικές και πολιτισμικές αποχρώσεις όσο και σε πολιτικές εκδηλώσεις. Μια καλοκαιρινή γιορτή ανοιχτή σε μετανάστες και αντιρατσιστές, αλλά και σε όλους εκείνους που ασφυκτιούν κάτω από την οικονομική πολιτική που λεηλατεί τις ζωές των πολλών, προκειμένου να σώσει τους λίγους και εκλεκτούς υποστηρικτές της.

Με κοινή μας γλώσσα:

  • τις μουσικές του κόσμου στις μελωδίες και τους ρυθμούς των Les Skartoi, Skaribas, Dustbowl και Deus Ex Machina (Παρασκευή 9 Ιουλίου), MC Yinca & The Urbanix , The Boy, Μιχάλη Δέλτα, οι Chicks on Speed (Σάββατο 10 Ιουλίου) και Salonumuz Klimalidir, Εncardia, Στάθη Δρογώση και Θανάση Παπακωνσταντίνου (Κυριακή 11 Ιουλίου) και με ρεμπέτικες κομπανίες καθημερινά
  • με τα συγκροτήματα δεύτερης και τρίτης γενιάς σε ρυθμούς Ηiphop, rock, grunge από τους Kurorat Fiks, Familia Ideale, Le blonc, Κ. Παράξενoς, D.J Theo, Minus One, Fried Rice και The U.N. Band
  • τις μεταναστευτικές κοινότητες και οργανώσεις που θα μας διασκεδάσουν με Πολυφωνικά με τους Rodina από τη Βουλγαρία , Παραδοσιακή μουσική από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Μπανγκλαντές DOEL, Μουσικές της ανατολής από το Πολιτιστικό Κέντρο του Κουρδιστάν, από τους Κούρδους της Συρίας Koma Hawar και από την Παλαιστίνη, Μουσικοχορευτικά σχήματα από την Ένωση Αφρικανών Γυναικών και τα παιδάκια από την Κοινότητα της Τανζανίας, Reggae από τη Νιγηρία με τους Natural Sound Revival
  • τις πολυεθνικές γεύσεις από τις αχνιστές κατσαρόλες των μεταναστευτικών και προσφυγικών οργανώσεων
  • τις θεατρικές παραστάσεις, τις εκθέσεις φωτογραφίας, τις προβολές video και ταινιών

Αλλά και με μια σειρά συζητήσεων για:

  • την παγκόσμια κρίση, τη δικτατορία του ΔΝΤ, την Ευρώπη-φρούριο
  • το ρατσισμό και την ακροδεξιά βία
  • τα εργασιακά δικαιώματα και την ανάγκη κοινής οργάνωσης και αγώνα των ντόπιων και ξένων εργαζομένων
  • το παλαιστινιακό, τους πολιτικούς κρατούμενους, τα ναρκωτικά, την επιστροφή των πολιτικών προσφύγων και τη σχέση αθλητισμού-ρατσισμού…  

…σας καλούμε να περάσουμε τρεις γεμάτες από κάθε άποψη βραδιές. Να αντιταχθούμε στις ολοένα αυξανόμενες επίσημες και «ανεπίσημες» ξενοφοβικές, ρατσιστικές και ακροδεξιές πρακτικές και να αποδείξουμε εμπράκτως ότι αν το παραμύθι τους έχει δράκο, ο δράκος δεν κρύβεται εκεί που δολίως μας υποδεικνύουν: Δεν είναι οι μετανάστες οι εχθροί μας, εχθροί μας είναι αυτοί που κλέβουν τη ζωή μας!

Συντονιστικό Μεταναστευτικών και Αντιρατσιστικών Οργανώσεων

Σύντομα αναλυτικό πρόγραμμα συναυλιών, εκδηλώσεων και συζητήσεων στο www.antiracistfestival.gr,
Τηλ . επικοινωνίας: 210 3813928 210 3813928 210 3813928 (17:00-21:00)

 

 

.

Τιμή εισόδου 6 ευρώ

 

Χάρτης για το πάρκο Γουδή

 

 

Δες επίσης –> Έφηβος : Video από το 14o Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ

Δες επίσης –> Έφηβος : Η 2η ημέρα (4/7/2009) από το 14ο Αντιρατσιστικό φεστιβάλ

Δες επίσης –> Έφηβος : Video από το 13o Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ

Δες επίσης –> Έφηβος : Οι “Soul Rebels Brass Band” in 13th Antiracist Festival

 Δες επίσης –> http://aformi.wordpress.com/2010/07/07/%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%bc%ce%b1-15%ce%bf%cf%85-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%cf%81%ce%b1%cf%84%cf%83%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%85-%cf%86%ce%b5%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%b2/

 

 

.

ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ

 

.

Ιον.
07

 

Δημοσιεύτηκε στο 16ο φύλλο στον «παράδρομο» της εφημερίδας «δρόμος» το Σάββατο 05 Ιουνίου 2010, στην σελίδα 31 και στην στήλη «στο προαύλιο». 

 

     Διαβάζω 11 ώρες την ημέρα, ξεκινάω από της 8 το πρωί μέχρι τις 8 το βράδυ κάνοντας κάποια διαλείμματα για φαΐ και παιχνίδι (λίγο μπάσκετ, λίγο υπολογιστή, λίγο οι φίλοι) γιατί έχω να βγάλω 8 κεφάλαια.
11 ώρες, 8 το πρωί, 8 το βράδυ, 8 κεφάλαια. 11888.
Τυχαίο; Δεν νομίζω!!!

     Το Υπουργείο Παιδείας μετονομάστηκε με την καινούργια κυβέρνηση σε “Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων”.
Το μήνυμα που επικοινωνεί ο τίτλος είναι ξεκάθαρο : Οι υπουργοί εκπαιδεύονται (μαθαίνουν) στην πλάτη μας δια βίου (ή για όσο καιρό θα τους ανεχόμαστε), ενώ εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι τον σταυρό μας (εδώ το «…και Θρησκευμάτων»).
Τυχαίο; Δεν νομίζω!!!

     Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης έχει ένα όνομα που ταιριάζει απόλυτα με το κορμί του. Πάγκαλος από το “παντός κάλλους”, “ο πανέμορφος”, με απαλειφή του ενός «λ» λόγω οικονομίας και ΔΝΤ. 
Τυχαίο; Δεν νομίζω!!!

     Ο πρωθυπουργός είναι ένας εργάτης από την ομογένεια, που έκανε όλα τα ταπεινά επαγγέλματα που υπάρχουν στην γη (και κανένα σοβαρό). Εγώ, για παράδειγμα, τον έχω δει με σκούπα να σκουπίζει σάλες. Αυτός είναι και ο λόγος που με μέτρα και νόμους, προσέχει τους χαμηλόμισθους, στηρίζει τους συνταξιούχους και τους αδύναμους ανθρώπους.
Τυχαίο; Δεν νομίζω!!!

     Το κοινοβούλιο παραχωρεί στον Πρωθυπουργό και στον Υπουργό Οικονομικών δικαιώματα που μέχρι χτες έπρεπε να περάσουν από αυτό. Τους δίνει το δικαίωμα να αποφασίζουν και να υπογράφουν ερήμην του κοινοβουλίου συμφωνίες με το ΔΝΤ και την ΕΚΤ.
Ενώ έχουμε “σοσιαλιστική” κυβέρνηση;
Τυχαίο; Δεν νομίζω!!!

     Η “σοσιαλιστική” κυβέρνηση παίρνει τα δάνεια που έχει συμφωνήσει και στηρίζει τις ξένες και ντόπιες τράπεζες. Την ίδια ώρα οι μικροσυνταξιούχοι μετρούν πολύ γρήγορα τα λίγα χρήματα της σύνταξης που πλέον παίρνουν. Οι μικροέμποροι μετρούν τις μύγες που σκοτώνουν. Οι ιδιωτικοί υπάλληλοι μετρούν τους συναδέλφους που χάνουν καθημερινά την δουλειά τους.
Ενώ έχουμε “σοσιαλιστική” κυβέρνηση;
Τυχαίο; Δεν νομίζω!!!

     Ο κόσμος είναι αγανακτισμένος. Το πότε η “οργή του λαού” θα ξεσπάσει και θα εκδηλωθεί είναι ένα ερώτημα που ζητά την απάντησή του.  Θα είναι σε ένα μήνα, τον Σεπτέμβριο, σε έξι μήνες; Μέχρι τότε μπορείτε να απολαύσετε τα μέτρα που σας υποσχέθηκαν προεκλογικά. Ένας ένας στην σειρά για να μοιραστείτε τα “λεφτά που υπάρχουν”. 
Ενώ έχουμε “σοσιαλιστική” κυβέρνηση;
Τυχαίο; Δεν νομίζω!!!

     Ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, ακόμη άλλο ένα γεγονός με προβληματίζει. Ο αρχηγός της κυβέρνησης περηφανεύεται ότι είναι πρόεδρος στην “Σοσιαλιστική Διεθνή”. Είπαμε, είμαστε σοσιαλιστική χώρα με σοσιαλιστική κυβέρνηση, να μην το ξεχνάμε. Ένας αντιπρόεδρος στην “Σοσιαλιστική Διεθνή” είναι ο υπουργός άμυνας του Ισραήλ που διέταξε την σφαγή της ανθρωπιστικής αποστολής “Ship to Gaza”.
“Σοσιαλιστική” σφαγή αμάχων;
Τυχαίο; Δεν νομίζω!!!

Έφηβος

Ιον.
07

 

Αυτό το πολύ όμορφο κείμενο της μαθήτριας της Β’ Λυκείου Δανάης Θεοδωράκη, δημοσιεύτηκε στο 15ο φύλλο στον “παράδρομο” της εφημερίδας “δρόμος” το Σάββατο 29 Maΐου 2010, στην σελίδα 29 και στην στήλη “στο προαύλιο”. 

 

 

 

Όλοι έχουμε ακούσει και ίσως να θεωρούμε ότι το άτομο είναι ελεύθερο να πιστεύει ή όχι σε όποιον Θεό επιθυμεί και μάλιστα το Σύνταγμα στο άρθρο 13 αναφέρει τη θρησκευτική ελευθερία του ατόμου και διατείνεται πως την εξασφαλίζει. Κατά πόσο ισχύει ωστόσο κάτι τέτοιο;

Διαβάζοντας κάποια φορά για το μάθημα του Δίκαιου βρέθηκα αντιμέτωπη με την παρακάτω αντίφαση: Το Σύνταγμα διακηρύσσει πως κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να έχει τις θρησκευτικές πεποιθήσεις που επιθυμεί και πως ο προσηλυτισμός απαγορεύεται αυστηρά. Στη συνέχεια, στα κοινωνικά δικαιώματα το Σύνταγμα αναφέρεται σε αυτό της παιδείας, δίνοντάς της ιδιαίτερη βαρύτητα. Ανάμεσα στους στόχους της για τη διαμόρφωση της ελεύθερης προσωπικότητας του ατόμου είναι και η διάπλαση της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης.

Μου γεννήθηκε, λοιπόν, η εξής απορία: πώς είναι δυνατόν τη στιγμή που μιλάμε για θρησκευτική ελευθερία, το νεαρό άτομο να βομβαρδίζεται από τη «διαμόρφωση της θρησκευτικής του συνείδησης»  και πως γίνεται ο ίδιος θεσμός που καταδικάζει τον προσηλυτισμό την ίδια στιγμή να τον επιβάλλει; Αν όχι προσηλυτισμό πώς αλλιώς θα μπορούσε να ονομάσει κανείς το γεγονός ότι το μάθημα των θρησκευτικών διδάσκεται από την πέμπτη δημοτικού έως και την τρίτη λυκείου, οκτώ χρόνια επί δύο ώρες τη βδομάδα; (Ενώ μαθήματα όπως η μουσική ή τα τεχνικά παραγκωνίζονται από το γυμνάσιο ακόμα). Τι άλλο είναι αυτό εκτός από μια διαρκής προσπάθεια εμφύτευσης ιδεών;

Δεν είναι όμως μόνο στο σχολείο. Ο προσηλυτισμός είναι παντού. Η παρουσία της θρησκείας και της εκκλησίας με τον καιρό και τη συνήθεια έχει πάψει να γίνεται αισθητή και αντιληπτή. Η θρησκεία διατρέχει έξυπνα και διόλου τυχαία όλες τις εκφάνσεις και τους τομείς της ζωής μας, κάτι που το έχει πετύχει σε βάθος αιώνων. Σε όλες τις σημαντικές στιγμές της ζωής μας βρίσκεται εκεί, στη γέννηση, στο θάνατο, στο γάμο, στις γιορτές. Από αυτή καθορίζονται οι αργίες, οι σχολικές διακοπές  γίνονται με αφορμή το Πάσχα και τα Χριστούγεννα. Ζούμε σε μια κοινωνία όπου ιστορικά γεγονότα συμπίπτουν με θρησκευτικές γιορτές, με την ταύτιση αυτή να υπονοεί την αυτονόητη συμβολή της θρησκείας στην επίτευξη εθνικών στόχων, όπως η 25η Μαρτίου. Σε μια κοινωνία που θεωρεί το θρήσκευμα αναπόσπαστο στοιχείο της εθνικής ταυτότητας και στην οποία το θρήσκευμα επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την αντιμετώπιση που έχει ένας πολίτης. Το ίδιο το σύστημα χρονολόγησης, προ/μετά Χριστού, υπονοεί και προπαγανδίζει την ύπαρξη ενός προσώπου που, ασχέτως αν θα έλεγε κανείς ότι αποτελεί ένα σημαντικό ιστορικό πρόσωπο, δεν παύει να αποτελεί την ίδια στιγμή τον εκπρόσωπο μιας θρησκείας που επιβάλλει τις αλήθειες της. Με κάθε δυνατό μέσο η θρησκεία θέλει να μας πείσει πως «ο δικός της θεός είναι ο μόνος αληθινός θεός, ενώ οι θεοί των άλλων τα είδωλα» (Έριχ Φρομ).

Σε μια κοινωνία με τόσο έντονη τη παρουσία της εκκλησίας πως μπορούμε να μιλάμε για ελευθερία πίστης; Τη στιγμή που μια θρησκεία επιβάλλεται στο άτομο από τη βρεφική ηλικία με τον νηπιοβαπτισμό, πριν καλά-καλά αποκτήσει συνείδηση του εαυτού του, δίχως να του δίνεται η δυνατότητα να επιλέξει και να πιστέψει συνειδητά.

Οι ιδέες αυτές μας καλλιεργούνται και έμμεσα μας υποβάλλονται από το κοινωνικό και πολιτιστικό περιβάλλον από τέτοια ηλικία και με τέτοιο τρόπο που από ένα σημείο και μετά τις θεωρεί κανείς έμφυτες και δεδομένες αντιλήψεις. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που μας εντυπώνονται ηθικά διδάγματα, πρότυπα και στερεότυπα από τα παιδικά παραμύθια, που δε ξέρουμε από πότε και γιατί τα θυμόμαστε. Βρίσκονται όμως κάπου μέσα μας.

Το έχετε σκεφτεί;

Δανάη Θεοδωράκη
Μαθήτρια της Β’ Λυκείου

 

 

Μάι.
25

The Infernal Comedy

Το φεστιβάλ «Πέρα από τα όρια» κλείνει με μια ιδιότυπη παράσταση, σύνθεση θεάτρου πρόζας και όπερας, στο «Θέατρον» του «Ελληνικού Κόσμου» (25/5/2010, 6.30μμ και 9.30μμ και 26/5/2010, 9.30μμ), με πρωταγωνιστή τον διάσημο ηθοποιό Τζον Μάλκοβιτς. Η παράσταση τιτλοφορείται «The infernal comedy» («Κολασμένη κωμωδία»). Πρόκειται για την αυτοβιογραφία του Αυστριακού γκάνγκστερ Τζακ Ουντερβέγκερ, γνωστού ως «Τζακ αντεροβγάλτη», γυναικοκατακτητή και δολοφόνου πορνών, ποιητή, συγγραφέα, δημοσιογράφου, που φυλακίστηκε, αθωώθηκε, αφέθηκε ελεύθερος και συνέχισε τη δράση του σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες και στις ΗΠΑ, όπου συνελήφθη, απελάθηκε, εκδόθηκε στη Βιέννη, καταδικάστηκε για έντεκα δολοφονίες και τελικώς αυτοκτόνησε. Το πρόσωπο αυτό ενέπνευσε το ρόλο του Μακίθ στην «Οπερα του ζητιάνου» του Γκάι και έπειτα στην «Οπερα της πεντάρας» του Μπρεχτ. Ο Τζον Μάλκοβιτς θα αναπαραστήσει «εξομολογήσεις αυτού του κατά συρροήν δολοφόνου», συνοδευόμενος από τη βιενέζικη ορχήστρα «Wiener Akademie», σε μουσική διεύθυνση Μάρτιν Χάσελμποκ, με αποσπάσματα συνθέσεων των Γκλουκ, Μποκερίνι, Βιβάλντι, Μότσαρτ, Μπετόβεν, Χάιντν και Γουέμπερ. Πρόκειται για έργο για μπαρόκ ορχήστρα, δύο σοπράνο και έναν ηθοποιό, σε σκηνοθεσία του Μίκαελ Στούρμινγκερ. Επί σκηνής, συνερμηνεύτριες του Μάλκοβιτς, οι σοπράνο Λάουρα Αϊκιν και Αλεσάντρα Ζαμόζκα. Μετάφραση ελληνικών υπερτίτλων: Γιάννης Ανδρέου. Ταυτόχρονος υπερτιτλισμός: Γιάννης Παπαδάκης.

 

.

.

ΤΩΡΑ ΤΟ «ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ!!!» της κολασμένης κωμωδίας

Για αυτό το θέαμα, το οποίο κάνει περιοδεία στην Ευρώπη, έχει ενδιαφέρον να δούμε τις τιμές εισιτηρίων στην Ελλάδα και να τις συγκρίνουμε με τις τιμές σε άλλες χώρες της περιοδείας:

ΤΙΜΕΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
ΖΩΝΗ Α: 150 €
ΖΩΝΗ Β: 120 €
ΖΩΝΗ Γ: 100 €
ΖΩΝΗ Δ: 85 €
ΖΩΝΗ Ε – ΘΕΩΡΕΙΟ: 55 € ΜΗ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΜΕΣΩ ΙΝΤΕΡΝΕΤ
ΖΩΝΗ ΣΤ: 38,5 € ΜΗ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΜΕΣΩ ΙΝΤΕΡΝΕΤ
http://tickets.theatron254.gr/el/TheInfernalComedy-15.php?ev=437

 
ΤΙΜΕΣ ΒΕΛΓΙΟΥ (BOZAR)
€ 65: catégorie I
€ 45: catégorie II
€ 35: catégorie III
€ 20: catégorie IV
http://www.bozar.be/activity.php?id=9909

 
ΤΙΜΕΣ ΠΑΡΙΣΙ (OPERA) Prix des places
7 €, 10, 20, 22, 40 , 49

 
 
 

 

 

ΤΙΜΕΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ (Bilbao, Teatro Arriaga)
from  €10,40  to  € 45″
http://www.24-7pressrelease.com/press-release/john-malkovich-stars-in-the-infernal-comedy-in-bilbao-lateroomscom-148084.php

 

 

Παλαιότερα είχαμε αποδείξει ότι πολλά προϊόντα πωλούνται πολύ πιο ακριβά στην Ελλάδα και ζητούσαμε κάτι να γίνει.

Δείτε εδώ :
https://efhbos.wordpress.com/2009/08/06/johnsons_price/ 
και εδώ :
https://efhbos.wordpress.com/2009/05/08/ikea-prices/

Τι έχει γίνει από τότε;;;
Είμαστε τόσο πλούσια χώρα;

Πλέον δεν καταλαβαίνω. Το αφήνω σε εσάς τους μεγάλους!!!

Μάι.
22


Δημοσιεύτηκε στο 14ο φύλλο της εφημερίδας ‘δρόμος’ το Σάββατο 22 Mαΐου 2010, στην σελίδα 31 και στην στήλη “στο προαύλιο“.
 

Η ηφαιστειακή τέφρα πήρε τον δρόμο της πάνω από την Ευρώπη, ανάλογα με το που την έσπρωχναν τα ρεύματα αέρα. Αεροπορικά δρομολόγια ακυρώθηκαν, αεροδιάδρομοι απαγορεύτηκαν, μεγάλα ευρωπαϊκά αεροδρόμια έκλεισαν. Ήταν όντως ένα πολύ σημαντικό θέμα.

Έτσι βρήκαν την ευκαιρία τα ΜΜΕ να αλλάξουν την κουβέντα. Πρώτη είδηση η τέφρα, δεύτερη η κρίση. Μπορεί η τέφρα να επηρεάζει με κάποιο τρόπο την ζωή ολόκληρης της Ευρώπης αλλά η οικονομία της Ελλάδας έχει πιάσει πάτο και όχι από την τέφρα. Ο αργός διμερής (4/8 ή 4/4 σε 2 μέρη) ρυθμός του Αργεντίνικου τάγκο έχει αρχίσει σιγά σιγά να φτάνει στα αυτιά μας.

Αλλά το πρώτο θέμα είναι ο οργισμένος λαός, ο απόηχος της τεράστιας μαχητικής διαδήλωσης των εκατοντάδων χιλιάδων αγανακτισμένων. Όλα τα άλλα είναι δεύτερα, που θα μπορούσαν να τα καλύψουν με μια απλή ενημέρωση και όχι με συζητήσεις που εξισώνουν τα δύο θέματα. Γνωστή η μέθοδος. Στην περίπτωση που δεν βρουν ένα τέτοιο αξιόλογο θέμα, ξεθάβουν μια γιάφκα.

Εδώ ερωτήματα τεράστια δεν έχουν απάντηση ή ακόμη χειρότερα είναι τόσο δύσκολα που έχουν πολλές απαντήσεις.

Ποιοι είναι οι κλέφτες; Τι έγιναν τόσα χρήματα; Ποιοι τα έφαγαν; Θα πληρώσουν; Αυτοί που πλούτισαν σε βάρος όλης της κοινωνίας θα βρεθούν; Είναι η Ελλάδα η κορυφή του παγόβουνου σε μια παγκόσμια κρίση που υποβόσκει; Πρέπει να πεινάσουν όλοι οι Έλληνες για μερικούς που τα άρπαξαν;

Όμως, όπως πάντα, η παραπληροφόρηση και η κατευθυνόμενη πληροφόρηση των ΜΜΕ επισκιάζει τα σημαντικά και ασχολείται με τα δεύτερα. Για μια άλλη φορά η τέφρα θα πέσει πάνω στον πολίτη και θα τον θάψει.

Σε τελική ανάλυση αν ο λαός δεν θέλει τα μέτρα για την σταθεροποίηση, αν ο λαός απαιτεί να δει τους κλέφτες και τους ψεύτες στην φυλακή, αν ο λαός απαιτεί τους ψεύτες, τους μιζαδόρους και βολεμένους εκτός πολιτικής, αυτό θα γίνει. Ποτάμι η οργή του λαού, ποιος μπορεί να το σταματήσει;

Ένα σύννεφο τέφρας σκεπάζει την Ευρώπη…

Έφηβος

Μάι.
10

                     Όλοι θα έχετε δει μια ταινία ή μια σειρά με τον ήρωα Ρόμποκοπ (Αυτόν το γυμνασμένο προστάτη της δικαιοσύνης…. Αυτόν που έχει προσαρμόσει  πάνω στο σώμα του πανοπλία και διάφορα όπλα… ) ή έστω τις πετύχατε σ’ ένα από τα ζάπινγκ στην τηλεόρασή σας.

                   Οι Έλληνες αστυνομικοί θέλουν πολύ να μοιάσουν  σ’ αυτόν τον ήρωα και κάνουν ότι μπορούν για να πετύχουν τα θέλω τους. Σε κάθε πορεία εμφανίζονται μ’ ένα ακόμη κομμάτι από τη συλλογή των όπλων του ειδώλου τους. Μη μου πείτε πως δεν παρατηρήσατε τα μεταλλικά κομμάτια που προσαρμόζονται σιγά σιγά στις στολές τους, ανθεκτικά σε θερμότητα  και σε κρούση με άλλα αντικείμενα;

                   Εκτός αυτού τόσα χρόνια  που βλέπουν τους αντεξουσιαστές και τους αναρχικούς με κουκούλες ζήλεψαν, και λένε: δεν βάζουμε και εμείς κουκούλες μέσα από τα κράνη; Κι έτσι έγινε, τοποθέτησαν μία κουκούλα σε όλο το πρόσωπο, που τους επιτρέπει μόνο να βλέπουν. Τώρα, αν τους πέσει το κράνος θα έχουν και την κατάλληλη κάλυψη (κουκούλα) για να συνεχίσουν την συνήθως (όχι πάντα….)  βίαιη καταστολή.

                    Αυτές οι χιλιάδες των αστυνομικών ποιον προστατεύουν; Εμάς ή τα αφεντικά σας και τους πλουτοκράτες; Χρειάζονται περισσότερα όπλα από τα δακρυγόνα και τις ασπίδες που μέχρι τώρα είχαν; Γιατί λοιπόν αυτή η ξαφνική αλλαγή από το υπουργείο προστασίας; Γιατί η ομάδα ΔΙΑΣ έγινε ο τραμπούκος της γειτονιάς, παρενοχλώντας συνομήλικους μου κατά την νυχτερινή τους διασκέδαση; Για να μειωθεί η εγκληματικότητα; &^%*$*&… Ποιος σας δίνει το δικαίωμα να επιτίθεστε πετώντας «καρκίνους» (δακρυγόνα) μέσα στις αλυσίδες των διαδηλωτών για να σπάσετε την πορεία τους και να τους κλωτσάτε με τις «μεταλλικές» σας αρβύλες, ενώ διαδηλώνουν ειρηνικά;

 Συμπολίτες  μου πότε θα το καταλάβετε αυτό, πότε; Τα τυχαία γεγονότα δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, η ντετερμινιστική θεωρία εξηγεί τα πάντα… Ένας παρακαλώ να δώσει μία απάντηση για όλα αυτά τα αναπάντητα γιατί (;), κάποιος αρμόδιος ακόμα καλύτερα.