Έφηβος
αναζήτηση του αδύνατου

Λάρισα : Να αποσυρθούν οι κατηγορίες, να αφεθούν ελεύθεροι όλοι οι συλληφθέντες

από το blog του  Στέφανου Ν. Παπανώτα

«Κατηγορείσαι ως υπαίτιος του ότι, στον παρακάτω τόπο και χρόνο, όντας ανήλικος, αφού γεννήθηκες την 23.10.1993 ενεργώντας από κοινού με τους συγκατηγορούμενους σου..»

«…Ενεργώντας από κοινού με άλλους συγκρότησες με άλλους δομημένη και με διαρκή δράση ομάδα αποτελούμενη από περισσότερα των τριών ατόμων με κοινό δόλο και κατόπιν συναπόφασης και σύμπραξης συγκρότησες με τους παραπάνω συγκατηγορούμενούς σου ομάδα προσώπων (οργάνωση), η οποία λειτουργούσε σε οργανωμένη βάση, με κατανεμημένους ρόλους, με διαρκή λειτουργία προς τα έξω, που επεδίωκε την διάπραξη εμπρησμών και παραβάσεων σχετικές με τις εκρηκτικές ύλες εσύ, όσο και τα υπόλοιπα πρόσωπα της ομάδας, υποτάξατε την κατ’ ιδίαν βούλησή σας, στην βούληση της εγκληματικής οργάνωσης, συναποτελούσατε μια ενιαία μονάδα (μέλη της ομάδας που συσκεπτόσασταν και συναποφασίζατε τις πράξεις σας), την οποία δεν σχηματίσατε περιστασιακά για την διάπραξη των κάτωθι αναφερόμενων παραβιάσεων σχετικές με τις εκρηκτικές ύλες, αλλά με μόνιμο και σταθερό χαρακτήρα, και η υποδομή σας ήταν τέτοιας έκτασης και δυναμικής, ώστε κατείχατε ποικίλα τεχνικά μέσα πάσης φύσεως με τα οποία παρεμβαλόσασταν στους ασυρμάτους της Αστυνομίας .. με δυνατότητα της ομάδας σας να εναλάσσεται και να αντικαθιστά τα μέλη της χωρίς η ίδια να υφίσταται αλλαγή, αφού και μετά τη σύλληψη τόσο τη δική σου όσο και των συγκατηγορουμένων σου, αυτή (ομάδα) συνέχισε να δρα…»

Το παραπάνω είναι μέρος του κατηγορητηρίου που αντιμετωπίζουν 25 νέα παιδιά από τη Λάρισα που συνελήφθησαν τις ημέρες των επεισοδίων. Τα 11 από αυτά είναι ΑΝΗΛΙΚΑ από 14 έως 17 ετών! Πρόκειται να δικαστούν για κακουργηματικές πράξεις με τον αντιτρομοκρατικό νόμο!

 

 

Η συνέχεια με προτάσεις για ενέργειες στο http://papanotas.wordpress.com/2008/12/19/ypaitios/

Advertisements

6 Σχόλια to “Λάρισα : Να αποσυρθούν οι κατηγορίες, να αφεθούν ελεύθεροι όλοι οι συλληφθέντες”

  1. Σωρεία εγκληματικών παραβιάσεων του Συντάγματος και των Νόμων, από κρατικά όργανα και υπηρεσίες της Πολιτείας επισημαίνει η Επιτροπή Συνταγματικών Δικαιωμάτων μελών του Δ.Σ.Α. Διαβάστε τις παρατηρήσεις της για τον τρόπο λειτουργίας της δικαιοσύνης και της αστυνομίας, μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου.

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ
    ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ Δ.Σ.Α.

    Σε συνεδρίασή της, η Επιτροπή Συνταγματικών Δικαιωμάτων μελών του Δ.Σ.Α., συζήτησε τα τελευταία γεγονότα της επικαιρότητας και κατέληξε τα εξής:

    Από το Σάββατο 6/12 και μέχρι σήμερα, παρατηρούμε σωρεία εγκληματικών παραβιάσεων του Συντάγματος και των Νόμων, από κρατικά όργανα και υπηρεσίες της Πολιτείας.

    Στις 6/12, δολοφονήθηκε μαθητής από αστυνομικό. Ο αρμόδιος περί Δικαιοσύνης Υπουργός, αφού σιώπησε επί δεκαήμερο, κατόπιν, από το βήμα της Βουλής, κάλεσε σε επιεική μεταχείριση του δράστη, ο οποίος κατά τη γνώμη του υπουργού Δικαιοσύνης, «δεν πρέπει να χάσει τη δουλειά του»!

    Κατά τη διάρκεια της κοινωνικής έκρηξης που ακολούθησε, οι αστυνομικές δυνάμεις επέδειξαν άκρατη και αδικαιολόγητα βίαιη συμπεριφορά, έναντι διαδηλωτών και διερχομένων, ανυποψίαστων πολιτών. Οι συλλήψεις ήταν αθρόες και εν πολλοίς άκριτες, αντίστοιχα δε έχει ανταποκριθεί και η Δικαιοσύνη, διώκοντας ποινικά και προφυλακίζοντας κατηγορουμένους ακόμη και όταν σωρεία αυτοπτών μαρτύρων βεβαιώνουν την αθωότητά τους. Ειδικότερα:

    Καθημερινά σχεδόν, η πόλη της Αθήνας έχει μετατραπεί σε θάλαμο αερίων, από τα κυανιούχα, καρκινογόνα χημικά αέρια που οι αστυνομικές δυνάμεις εκτοξεύουν κατά πολιτών, ανεξάρτητα από την ύπαρξη ή μη, βίαιων επεισοδίων. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτής της άδικης και παράνομης συμπεριφοράς, αποτελούν οι επιθέσεις με χημικά αέρια εναντίον ανήλικων μαθητών που διαδηλώνουν ειρηνικά. Σύμφωνα με το σύνολο των διεθνών συνθηκών, τα εν λόγω χημικά αέρια, αποτελούν χημικά όπλα απαγορευμένα σε καιρό πολέμου, γεγονός που αναδεικνύει τον προφανώς παράνομο χαρακτήρα της χρήσης τους σε καιρό ειρήνης και μάλιστα κατά πολιτών και ανήλικων παιδιών.

    Εκατοντάδες πολίτες έχουν μέχρι σήμερα συλληφθεί (μεταξύ αυτών και δεκάδες μαθητές), αφού πρώτα κακοποιήθηκαν από τις δυνάμεις των ΜΑΤ, ενώ κατά την διενεργηθείσα προανάκριση στερήθηκαν στοιχειωδών δικαιωμάτων τους, όπως η επικοινωνία τους με συνήγορο και με τους οικείους τους, η λήψη καταθέσεων των αυτοπτών μαρτύρων υπεράσπισης κλπ.

    Στην ίδια κατεύθυνση η Δικαιοσύνη, λειτουργώντας εκτός των αρχών του Συντάγματος, ως κατασταλτικός μηχανισμός, ποινικοποιεί το πολιτικό φρόνημα και την άσκηση συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων, παραβιάζει την αρχή της ισότητας των πολιτών, τα δικονομικά δικαιώματα των κατηγορουμένων, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις (π.χ. στη Λάρισα) διώκει ανήλικους μαθητές ως επικίνδυνους τρομοκράτες! Ειδικότερα:

    1. Δεκάδες πολίτες οδηγήθηκαν στη φυλακή, προσωρινά κρατούμενοι, με μόνο στοιχείο τις καταθέσεις των αστυνομικών που τους συνέλαβαν (συχνά δε και τους κακοποίησαν), ενώ «δεν υπήρξε χρόνος» για την κατάθεση αυτοπτών μαρτύρων υπερασπίσεως.
    2. Πολλαπλές καταθέσεις αυτοπτών μαρτύρων που περιγράφουν αναίτιες συλλήψεις αθώων πολιτών, αντιμετωπίζονται ως αναξιόπιστες από τους λειτουργούς της Δικαιοσύνης, με το αντισυνταγματικό, αλλά και παράλογο επιχείρημα ότι «οι αστυνομικοί δεν έχουν λόγο να καταθέσουν ψέμματα»!
    3. Η κατάθεση κατηγορουμένου περί συμμετοχής του στις διαδηλώσεις αποτελεί «ομολογία ενοχής» περί συμμετοχής του σε βίαια επεισόδια.
    4. Η προφυλάκιση αποτελεί την κυρίαρχη επιλογή των δικαστικών οργάνων, έναντι των κατηγορουμένων, ανεξάρτητα από τις προϋποθέσεις που ο Νόμος θέτει για την επιβολή του μέτρου της προσωρινής κράτησης (έλλειψη μόνιμης κατοικίας, ύποπτος φυγής, συγκεκριμένος κίνδυνος για τέλεση νέων αδικημάτων).

    Παρά δε, την «περί κουκουλοφόρων» φιλολογία των πολιτικών εκπροσώπων της Πολιτείας, ουδέν αυτή έχει πράξει για τη διερεύνηση, αποκάλυψη και ποινική δίωξη των ατόμων που αποτυπώνονται σε σωρεία δημοσιευμένων φωτογραφιών και video, να βρίσκονται μεταξύ αστυνομικών δυνάμεων, με καλυμμένα πρόσωπα και κραδαίνοντας λοστούς να πραγματοποιούν καταστροφές σε καταστήματα. Υπενθυμίζουμε δε στις αρμόδιες αρχές, ότι αυτού του είδους η δράση κρατικών οργάνων είναι απολύτως απαγορευμένη από τον Ποινικό Νόμο, το Σύνταγμα και τις διεθνείς συνθήκες.

    Στο ίδιο πλαίσιο κρατικής ή παρακρατικής δράσης θα πρέπει να ενταχθεί και ο πυροβολισμός του μαθητή στο Περιστέρι, η εμφάνιση «αγανακτισμένων πολιτών της Χρυσής Αυγής» καθώς επίσης και ο «περίεργος» πυροβολισμός του οχήματος των ΜΑΤ στο Γουδί.

    Είναι τουλάχιστον «περίεργη σύμπτωση» ο φερόμενος ως προερχόμενος από το χώρο του Πανεπιστημιακού ασύλου πυροβολισμός, δύο μόλις ημέρες μετά τη δήλωση του υπουργού Δικαιοσύνης περί αναγκαιότητας κατάργησής του.

    Από τα προαναφερόμενα, προκύπτει με σαφήνεια, αφ’ ενός μεν η αλληλοδιαπλεκόμενη παραβατική συμπεριφορά κρατικών οργάνων και «παρακρατικών»(;) ομάδων ή μεθόδων, αφ’ ετέρου δε, η συνταυτιζόμενη με αυτήν, λειτουργία της Δικαιοσύνης, η οποία από το Σύνταγμα έχει θεσμικό καθήκον, εγγυητικό των ελευθεριών του πολίτη και όχι καθήκον ποινικής καταστολής δικαιωμάτων προς όφελος των κυβερνητικών επιλογών. Είμαστε δυστυχώς σε θέση να καταγγείλουμε σήμερα την στρατευμένη πολιτική δράση εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας, για την προώθηση αντικοινωνικών πολιτικών επιλογών.

    Έχουμε από ετών καταγγείλει ότι τόσο ο αντιτρομοκρατικός νόμος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο και ο εγχώριος, τους οποίους από κοινού ψήφισαν οι εναλλασσόμενες κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, ποινικοποιούν το πολιτικό φρόνημα και στοχοποιούν ως τρομοκράτες τους πολίτες που αμφισβητούν τις κυρίαρχες πολιτικές επιλογές. Η εφαρμογή τους κατά μαθητών και φοιτητών στη Λάρισα, επιβεβαιώνει τις καταγγελίες μας και λειτουργεί απειλητικά για το σύνολο της κοινωνίας.

    Είναι σαφές πως η δολοφονία του μαθητή πυροδότησε την κοινωνική έκρηξη μαθητών, φοιτητών και εργαζομένων, οι οποίοι δεν διεκδικούν απλώς την καταδίκη των ενόχων. Οι πολίτες αυτοί ταυτίζουν την απώλεια αυτής της νεανικής ζωής, με την απώλεια των δικαιωμάτων που υφίστανται καθημερινά, στην εργασία, την κοινωνική ασφάλιση, την υγεία, την παιδεία, προκειμένου να υποταγεί κάθε πλευρά της ανθρώπινης ζωής στην παραγωγή κέρδους εταιριών και επιχειρήσεων. Την στιγμή που η κυβέρνηση καλεί σε εθνική ενότητα για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης μέσω της προσφοράς εκατομμυρίων στις τράπεζες, οι πολίτες, εφαρμόζοντας το άρθρο 120 του Συντάγματος, καλούν σε κοινωνική ενότητα των πληττόμενων εργαζομένων και νέων, διεκδικώντας το σύνολο των ατομικών, πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων που τους αναλογούν, μια που οι ίδιοι είναι οι παραγωγοί του κοινωνικού πλούτου.

    Σήμερα, είναι οι πολίτες που τηρούν το Σύνταγμα και οι κυβερνητικές και κρατικές υπηρεσίες που το παραβιάζουν. Όπως πάντα, εμείς δηλώνουμε συμμετέχοντες στις συλλογικές διαδικασίες άσκησης συνταγματικών δικαιωμάτων. Δηλώνουμε ότι θα βρισκόμαστε και θα παρεμβαίνουμε σε κάθε συνάθροιση, σε κάθε διαδήλωση, υπερασπιζόμενοι Συνταγματικά δικαιώματα και δημοκρατικές ελευθερίες…

    ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΔΣΑ

    19/12/08
    Ανοιχτή επιστολή γονέα συλληφθέντος ανηλίκου
    προς την κοινωνία της Λάρισας

    11 ανήλικα παιδιά κατηγορούνται για ανήκουστες πράξεις (σύσταση οργάνωσης με μόνιμο και σταθερό χαρακτήρα κά, κά), με πρόσχημα τα γεγονότα της Δευτέρας 8/12.

    Κάποιοι θέλουν να μας πείσουν ότι υπάρχει η εξουσία και εμείς οι πολίτες είμαστε ανίσχυροι απέναντί τους χωρίς δικαιώματα, χωρίς υπόσταση. Μπορούν να γελοιοποιούν και να εξευτελίζουν τη Δικαιοσύνη και τους θεσμούς ατιμώρητα.

    ΘΑ ΤΟ ΔΕΧΘΟΥΜΕ;

    Ας απαντήσουν οι φορείς, οι σύλλογοι, τα κόμματα, οι πολίτες.
    ΑΝΟΙΧΤΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ!
    Μετά θα είναι αργά.
    Να έρθουν όλοι τη Δευτέρα στις 7.30 μμ
    στο Δημοτικό Συμβούλιο της Πόλης.
    Καταθέτω κείμενο για ψήφιση. Ποιος το υπογράφει;

    11 ανήλικοι μαθητές
    κατηγορούνται ότι:

    • Πέταξαν πέτρες και άλλα αντικείμενα στα αστυνομικά όργανα που περιφρουρούσαν την πορεία τους, ενώ προκάλεσαν ζημιές και φθορές σε 36 υποκαταστήματα τραπεζών, στο ταχυδρομικό ταμιευτήριο, σε 2 καταστήματα, ένα περίπτερο, στα γραφεία της ολυμπιακής αεροπορίας, στο δημαρχείο, στο δικαστικό μέγαρο, σε φωτεινούς σηματοδότες και κάδους απορριμάτων.
    • Συγκρότησαν ομάδα προσώπων (οργάνωση) που λειτουργούσε σε οργανωμένη βάση, με κατανεμημένους ρόλους, με διαρκή λειτουργία προς τα έξω, που επεδίωκε τη διάπραξη εμπρησμών και παραβάσεων σχετικά με τις εκρηκτικές ύλες.
    • Υπόταξαν την κατ ιδίαν βούλησή τους στη βούληση της εγκληματικής οργάνωσης, συναποτελούσαν μια ενιαία μονάδα που συσκέπτονταν και συναποφάσιζαν για τις πράξεις τους, χρησιμοποιούσαν κουκούλες, κατείχαν σακίδια με πέτρες, βόμβες μολότωφ, μπουκάλια και λοστούς, έφεραν μαζί τους καδρόνια και μεταλλικά αντικείμενα, εξαπέλυαν συγκροτημένες ομαδικές επιθέσεις.
    • Την πορεία τους δεν τη σχημάτισαν περιστασιακά, αλλά με μόνιμο και σταθερό χαρακτήρα και η υποδομή τους ήταν τέτοιας έκτασης και δυναμικής ώστε κατείχαν ποικίλα τεχνικά μέσα πάσης φύσεως, με τα οποία παρεμβάλλονταν στους ασυρμάτους της αστυνομίας. Η ομάδα είχε δυνατότητα να εναλλάσσεται και ν αντικαθιστά τα μέλη της χωρίς η ίδια να υφίσταται αλλαγή.
    • Κατασκεύασαν εκρηκτικές βόμβες, κατασκεύασαν ανεξακρίβωτο αριθμό εμπρηστικών βομβών μολότωφ.
    • Έφεραν παράνομα μαζί τους όπλο, (δηλ ρόπαλο μεταλλικό ή ξύλινο, το οποίο είναι όπλο, παρότι αυτό απαγορεύεται).
    Κ.ά., κ.ά., κ.ά.

    ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ!!!
    Αυτό είναι γελοιοποίηση και εξευτελισμός της Δικαιοσύνης
    και της Δημοκρατίας!!!

    Απαιτούμε:
    1. Την άμεση απαλλαγή των παιδιών απ τον εφιάλτη του κατηγορητηρίου.
    2. Την τιμωρία, εκείνων που έφτασαν στο σημείο να κατασκευάσουν αυτό το κατηγορητήριο και διέπραξαν αυτό το έγκλημα σε βάρος των παιδιών και των θεσμών.

    ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΙΓΟΥΡΟΙ ΟΤΙ ΔΕΝ Θ ΑΠΟΤΕΛΕΣΟΥΜΕ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΘΥΜΑΤΑ

    26/12/08
    Επιστολή γονέα ανηλίκου κατηγορούμενου ως «τρομοκράτης».

    Ευχαριστώ όλους τους Δημοτικούς Συμβούλους, τον Δήμαρχο και τους πολίτες της πόλης που εξέφρασαν τη συμπαράστασή τους στα παιδιά μας και συμφώνησαν στο Δημοτικό Συμβούλιο για ομόφωνο ψήφισμα συμπαράστασης (έστω και αν κάποιοι αναίρεσαν το λόγο τους μετά).

    Θα επαναλάβω το κατηγορητήριο γιατί ξέρω ότι κάθε φορά που το βλέπουν ή τ ακούνε οι συντάκτες του σε δημόσια θέα, οι λέξεις του καρφώνονται σαν πρόκες στο μυαλό τους…
    «…συγκρότηση δομημένης και με διαρκή δράση τρομοκρατικής ομάδας/εγκληματικής οργάνωσης…λειτουργούσε σε οργανωμένη βάση και με κατανεμημένους ρόλους, με διαρκή λειτουργία προς τα έξω …δεν σχηματίστηκε περιστασιακά, αλλά με μόνιμο και σταθερό χαρακτήρα» κά, κά, κά.
    Αρκετά. Δεν προχωρώ γιατί τους λυπάμαι. Έχω αρχίσει να τους λυπάμαι.

    Θα ρωτήσω την πόλη: Υπάρχει έστω και ένας πολίτης που θα έρθει επώνυμα και δημόσια να δηλώσει ότι πιστεύει πως υπάρχει 1 στις 1000 πιθανότητες αυτό το κατηγορητήριο ν αληθεύει για τα παιδιά μας;

    Αν υπάρξει, τότε δέχομαι να μη λάβετε υπόψη σας καθόλου την υπόλοιπη επιστολή μου και να τη θεωρήσετε και ανοησίες.

    Δεν είμαι δικηγόρος…δεν ξέρω να χειρίζομαι το νόμο.
    Είμαι όμως πολίτης. Με λογική και δικαίωμα λόγου.
    Και φωνάζω δυνατά και με βεβαιότητα:
    Αυτό δεν είναι νόμος. Αυτό το κατηγορητήριο δεν είναι εφαρμογή νόμου. Αυτό το σκουπίδι δεν έχει σχέση με τον νόμο. Είναι κατάχρηση εξουσίας. Παράνομο, αντισυνταγματικό. Άδικο. Παράλογο.

    Δεν σας ενοχλεί η Δικαιοσύνη να χρησιμοποιείται για την επιβολή πολιτικών επιλογών; Πως θα προστατεύσετε τους πολίτες που θ αντιμετωπίσουν αύριο παρόμοιο εφιάλτη; Είναι δυνατόν εν έτει 2008 μια κοινωνία και οι ταγοί της να πιστεύουν σε Πυθίες και να επιτρέπουν αυτές οι Πυθίες να παίζουν καθοριστικό ρόλο για την τύχη των πολιτών; 3 συντάκτες ενός κειμένου να λένε ασυναρτησίες που σύσσωμη η κοινωνία δεν πιστεύει και κανείς να μη μιλάει για τη θέση αυτών των κυρίων και άνθρωποι που κατέχουν υπεύθυνες θέσεις να λένε ότι πρόκειται για εφαρμογή νόμου (εφαρμογή τρομονόμου ή όπως αλλιώς θέλετε); Όταν Δημοτικός Σύμβουλος τοποθετήθηκε με τη φράση «σαν δικηγόρος ντρέπομαι…»… Που είναι ο Δικηγορικός Σύλλογος;

    Φανταστείτε ότι είστε σε μια αίθουσα χειρουργείου. Και ότι έρχεται ένα παιδί για μια επέμβαση. Ας υποθέσουμε ότι έκανε μια ζαβολιά και τραυματίστηκε (σοβαρά αν θέλετε).
    Ο χειρούργος κρατάει ένα νυστέρι, που λέγεται νόμος. Είναι εκπαιδευμένος, ξέρει να χειρίζεται τον νόμο, ξέρει τι να κάνει στη συγκεκριμένη επέμβαση.
    Αυτός όμως σηκώνει απειλητικά προς το παιδί το νυστέρι και φωνάζει:
    Θα σου εγχειρήσω τον εγκέφαλο, θα σου μεταμοσχεύσω την καρδιά, θα σου εγχειρήσω το πνευμόνι.
    Το παιδί παγωμένο τον κοιτάζει κι αναρωτιέται (κι εσείς δεν θ αναρωτιόσασταν;):
    Τι είναι τώρα αυτός: χειρούργος ή κ…………ς;
    Μπορεί αυτό το παιδί να πάει μετά να ξαπλώσει στο χειρουργικό κρεβάτι και να δεχθεί να το εγχειρήσει τέτοιος…χειρούργος;
    Εσείς θα δεχόσασταν να εγχειριστείτε από τέτοιο…χειρούργο;

    Μου λένε εμπιστευτικά και μαθαίνω ότι και άλλοι, αν όχι όλοι οι Δημοτικοί Σύμβουλοι και όχι μόνο, ξέρουν πως οι εμπλεκόμενοι έχουν μεγάλη δύναμη.
    Ρωτάω: Αυτό δεν πρέπει να τους ανησυχεί; Αυτό δεν δημιουργεί κινδύνους για την τύχη των πολιτών; Αυτό δεν πρέπει να το θέσουν σαν πρόβλημα της πόλης;
    Γιατί κανείς δεν έθεσε το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο, αν και τους το ζήτησα δημόσια;

    Ζητώ, στηριζόμενος στη δημόσια τοποθέτηση του Δημάρχου στο Δημοτικό Συμβούλιο, να οριστεί συνάντηση και να κληθούν οι γονείς, οι φορείς, οι παρατάξεις κλπ και να συζητηθεί το θέμα δημόσια («με κανάλια κλπ» σύμφωνα με τα λόγια του Δημάρχου).

  2. […] απο τον μακρύ Δεκέμβρη του 2008 (2)“, ”Λάρισα : Να αποσυρθούν οι κατηγορίες, να αφεθούν ελεύθε…“, και ”Υπάρχει αρμόδιος σε αυτή τη χώρα για να […]

  3. @ellin Καλώς τον

  4. Υποβλήθηκε 23/01/2009, 1:48 μμ στον Έφηβο απο τον κ. Γιώργο Παπανικολάου πατέρα ανήλικου κατηγορούμενου κάτω απο το άρθρο «Μανόλης Γλέζος». https://efhbos.wordpress.com/2008/10/18/glezos_manolis/#comment-976
    Το μεταφέρω και εδώ.

    ΑΝΗΛΙΚΟΙ “ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ”

    Αγαπητοί Κατηγορούν τα παιδιά μας για τρομοκράτες με ανύπαρκτα στοιχεία.
    Προσπαθούν να τα καταστρέψουν για πολιτικές επιδιώξεις. Παρακαλώ πάρτε θέση.
    Συμπαρασταθείτε. Το θέμα αφορά κάθε δημοκράτη πολίτη αυτής της χώρας.

    Γιώργος Παπανικολάου
    Γονιός ανήλικης “τρομοκράτισας”, ετών 15

    ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

    O Χάρολντ Πίντερ, ο συγγραφέας που τιμήθηκε με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2005, πούλεγε τα πράγματα με τα όνομά τους, δεν το βούλωνε δηλαδή, ο Χάρολντ Πίντερ λοιπόν, στην ιστορική ομιλία του στην απονομή του Νόμπελ είπε μεταξύ άλλων κι αυτά:
    « Παρά τα τεράστια εμπόδια, εμείς οι πολίτες οφείλουμε να έχουμε ατρόμητη, ακατάβλητη πνευματική αποφασιστικότητα για να ορίσουμε την αλήθεια της ζωής μας και της κοινωνίας μας.
    Εάν μια τέτοια στάση δεν ενσωματωθεί στο πολιτικό μας όραμα, δεν υπάρχει καμιά ελπίδα ν αποκαταστήσουμε αυτό που σχεδόν έχουμε χάσει: την ανθρώπινη αξιοπρέπεια».
    Αυτά έλεγε ο Πίντερ που έφυγε πριν λίγες μέρες. Εγώ συμφωνώ απόλυτα μαζί του. Η ζωή μούθεσε πριν λίγες μέρες απότομα και ωμά το δίλημμα και έπρεπε ν αποφασίσω.
    Επί του πρακτέου λοιπόν τώρα.

    Ξαναδιαβάζω το κατηγορητήριο ή το χρησμό αν θέλετε:
    «…συγκρότηση δομημένης και με διαρκή δράση τρομοκρατικής ομάδας/εγκληματικής οργάνωσης…λειτουργούσε σε οργανωμένη βάση και με κατανεμημένους ρόλους, με διαρκή λειτουργία προς τα έξω …δεν σχηματίστηκε περιστασιακά, αλλά με μόνιμο και σταθερό χαρακτήρα» κλπ, κλπ.

    Τι λέει το ομόφωνο ψήφισμα του Δήμου Λάρισας και των φορέων της πόλης γι αυτό το κατηγορητήριο;
    “…οι συλλήψεις που έγιναν στη Λάρισα έγιναν σε καθεστώς σύγχυσης και δεν αφορούν τους υπαίτιους των καταστροφών…η απόδοση των κατηγοριών έγινε καθ υπέρβαση των διατάξεων του ποινικού δικαίου…η προσήλωση στο γράμμα του νόμου δεν επιτρέπει τη σύλληψη και τη δίωξη των συλληφθέντων ως τρομοκρατών…το κατηγορητήριο καθοδηγήθηκε απ τις αστυνομικές αρχές, ωστόσο οι εισαγγελικές και ανακριτικές αρχές είχαν υποχρέωση να ερευνήσουν αν οι κατηγορίες ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα…”.

    Θα επαναλάβω την πρόκληση που απηύθυνα δημόσια στους πολίτες της Λάρισας πριν λίγες μέρες:
    Υπάρχει έστω και ένας πολίτης που θα έρθει επώνυμα και δημόσια να δηλώσει ότι πιστεύει πως υπάρχει 1 στις 1000 πιθανότητες αυτό το κατηγορητήριο ν αληθεύει για τα παιδιά μας;

    Απ τη στιγμή που δεν εμφανίζεται κανείς και μια ολόκληρη κοινωνία δεν καταλαβαίνει το χρησμό,
    Εγώ λέω: Αυτό δεν είναι νόμος. Αυτό το κατηγορητήριο δεν είναι εφαρμογή νόμου. Αυτό το σκουπίδι δεν έχει σχέση με τον νόμο. Είναι κατάχρηση εξουσίας. Παράνομο, αντισυνταγματικό. Άδικο. Παράλογο.

    Σας καλώ να σκεφτείτε κι επαναλαμβάνω το παράδειγμα προηγούμενης επιστολής μου στον τύπο:
    Φανταστείτε ότι είστε σε μια αίθουσα χειρουργείου. Και ότι έρχεται ένα παιδί για μια επέμβαση. Ας υποθέσουμε ότι έκανε μια ζαβολιά και τραυματίστηκε (σοβαρά αν θέλετε).
    Ο χειρούργος κρατάει ένα νυστέρι, που λέγεται νόμος. Είναι εκπαιδευμένος, ξέρει να χειρίζεται τον νόμο, ξέρει τι να κάνει στη συγκεκριμένη επέμβαση.
    Αυτός όμως σηκώνει απειλητικά προς το παιδί το νυστέρι και φωνάζει:
    Θα σου εγχειρήσω τον εγκέφαλο, θα σου μεταμοσχεύσω την καρδιά, θα σου εγχειρήσω το πνευμόνι.
    Το παιδί παγωμένο τον κοιτάζει κι αναρωτιέται (κι εσείς δεν θ αναρωτιόσασταν;):
    Τι είναι τώρα αυτός: χειρούργος ή κακούργος;
    Μπορεί αυτό το παιδί να πάει μετά να ξαπλώσει στο χειρουργικό κρεβάτι και να δεχθεί να το εγχειρήσει τέτοιος…χειρούργος;
    Εσείς θα δεχόσασταν να εγχειριστείτε από τέτοιο…χειρούργο;

    Προσπαθούν να σκοτώσουν ζωντανά τα παιδιά μας.
    Τα σκοτώνουν και τα αφήνουν να ζήσουν.
    Τα καταστρέφουν για ολόκληρη τη ζωή τους.
    Τουλάχιστον 10 χρόνια κάθειρξη προβλέπεται στο νόμο που σκέφτηκαν κάποιοι εξυπνάκηδες να τυλίξουν γύρω απ το λαιμό των παιδιών μας.
    Παράνομα. Καταχρηστικά. Παράλογα. Γιατί λέει τους είπε η αστυνομία ότι τα παιδιά πετούσαν πέτρες.
    Τα σκοτώνουν ζωντανά.
    Οι εγκληματίες. Οι εγκληματίες. Οι εγκληματίες.
    Και κανείς δεν συγκινείται. Δεν κουνιέται μύγα.
    Το ξέρει ο πρόεδρος της δημοκρατίας. Το ξέρει ο πρωθυπουργός. Το ξέρει ο πρόεδρος της βουλής. Το ξέρουν τα κόμματα. Έχει γίνει επερώτηση στη βουλή. Και δεν κουνιέται μύγα.
    Δηλ σε ποιο πάτο σαπίλας πρέπει να φτάσουμε ακόμα ρε παιδιά για ν αρχίσει να αντιδρά η κοινωνία;
    Λοιπόν, αν οι άνθρωποι παραμείνουν αδρανείς, θα σηκωθούν κι οι πέτρες, μόνες τους τώρα, και θ αρχίσουν να εκσφενδονίζονται.
    Γιατί αυτός ο τόπος έχει βαριά ιστορία. Κάποιοι φρόντισαν να τον ποτίσουν με ποτάμια αίμα. Και υπάρχει όριο, πιστεύω, στη σαπίλα που μπορεί ν ανεχθεί. Αν θέλετε το πιστεύετε. Θα σηκωθούν κι οι πέτρες.
    Αν οι άνθρωποι παραμείνουν αδρανείς σ αυτή τη σαπίλα, θα ξεσηκωθούν κι οι πέτρες μόνες τους. Δεν ξέρω πως θα γίνει αυτό. Αλλά θα γίνει. Το πιστεύω.

    Εγώ τον δήμαρχο τον εκτιμώ. Και του είπα πως ήταν λεβεντιά και ήθελε κουράγιο που πήρε την απόφαση να μας συμπαρασταθεί.
    Και ό,τι και να γίνει και ό,τι και να πούμε, στο τέλος εγώ θα συνεχίσω να τον εκτιμώ.
    Αλλά εκεί που έχει λάθος θα τα ακούσει.
    Μου συμπαραστέκονται λέει, αλλά μου απαγορεύουν να τους μιλήσω. Δεν θέλουν να μ ακούσουν. Τι σόϊ συμπαράσταση είναι αυτή; Να με τυλίξουν για να μου βουλώσουν το στόμα; Δεν τη θέλω τέτοια συμπαράσταση. Να μου λείπει.
    Αν ο άλλος θέλει πράγματι να συμπαρασταθεί, πρέπει ν ακούσει και να μάθει τι ακριβώς έγινε σ αυτή την υπόθεση. Δεν τους ενδιαφέρει;
    Ο πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου είπε ενδιαφέροντα πράγματα. Και οι δικηγόροι. Ανατριχιαστικά.
    Δεν τους δημιουργήθηκαν απορίες; Δεν σκέπτονται ότι αυτός ο εφιάλτης μπορεί να πέσει και στα κεφάλια κι άλλων Λαρισαίων; Πως θα διασφαλίσουν τη μη επανάληψη;
    Με το να φοβούνται μην τσλακώσουν την τσάκιση μερικών κυρίων; Που ακούν και δεν ιδρώνει το αυτί τους; Έτσι;

    Ο κ Διαμάντος και ο κ Καλογιάννης προσπάθησαν να τους προβληματίσουν.
    Ο κ Καλογιάννης τα είπε έξω από τα δόντια: δεν κατάλαβαν τίποτε; Αν είχαν διαφορετική γνώμη δεν έπρεπε κάτι να πουν απέναντι σε τέτοιες σοβαρότατες καταγγελίες; Παρανομία. Κατάχρηση εξουσίας ο κ Καλογιάννης. Αυθαίρετες συλλήψεις και ξυλοδαρμοί, τρομοκρατία ο κ Διαμάντος.. τίποτα δεν έχουν να πουν; Αυτά δεν τους γεννούν σκέψεις στο κεφάλι;
    Μπορεί αυτή η κατάσταση ν αντιμετωπιστεί μ ένα δικονομικό κείμενο, όπως πολύ σωστά το τοποθέτησε ο κ Διαμάντος;
    Όταν η σαπίλα έχει φτάσει μέχρι το μεδούλι, μπορείς να μιλάς για ασπιρίνες; Για διαβίβαση δικονομικών κειμένων;
    Σας το ξαναλέω. Θα ξεσηκωθούν κι οι πέτρες, μόνες τους και θ αρχίσουν να εκσφενδονίζονται.

    Έθεσα και ξαναθέτω τα ερωτήματα:
    Δεν σας ενοχλεί η Δικαιοσύνη να χρησιμοποιείται για την επιβολή πολιτικών επιλογών; Εγκλημάτων σε βάρος ανήλικων παιδιών; Πως θα προστατεύσετε τους πολίτες που θ αντιμετωπίσουν αύριο παρόμοιο εφιάλτη; Είναι δυνατόν εν έτει 2008 μια κοινωνία και οι ταγοί της να πιστεύουν σε Πυθίες και να επιτρέπουν αυτές οι Πυθίες να παίζουν καθοριστικό ρόλο για την τύχη των πολιτών; 3 συντάκτες ενός κειμένου που περιέχει ασυναρτησίες, που σύσσωμη η κοινωνία δεν πιστεύει και κανείς να μη μιλάει για τη θέση αυτών των κυρίων και άνθρωποι που κατέχουν υπεύθυνες θέσεις να λένε ότι πρόκειται για εφαρμογή νόμου (εφαρμογή τρομονόμου, ευρωτρομονόμου ή όπως αλλιώς θέλετε); Όταν Δημοτικός Σύμβουλος τοποθετήθηκε με τη φράση «σαν δικηγόρος ντρέπομαι…»…

    Ποιος μπορεί να παρανομήσει καταστρέφοντας μικρά παιδιά;
    Κάποιος που κάνει τέτοιες ενέργειες είναι δυνατόν να μη στηρίζεται σε κάποιες πλάτες;
    Ακούστηκε έντονα στην πόλη, το όνομα ανώτερου δικαστικού λειτουργού, συγκεκριμένα του κ Σανιδά, πως είχε δηλ δώσει αυτός την εντολή για τη συγκεκριμένη δίωξη, με το συγκεκριμένο κατηγορητήριο.
    Αυτό κατά την άποψή μου σημαίνει καθαρά πολιτική δίωξη. Χρησιμοποιούνται δηλ και καταστρέφονται μικρά παιδιά με παράνομες ενέργειες, για πολιτικές επιδιώξεις,
    Με ποια εμπιστοσύνη μπορεί κάποιος να κινηθεί δικαστικά, όταν συμβαίνουν αυτά;
    Σε ποιο σημείο γελοιοποίησης πρέπει να φτάσουν οι θεσμοί για να πάρει θέση η κοινωνία;
    Τα παιδιά μας μας παρακολουθούν. Τι τους λέμε; Τι μπορούμε να τους πούμε;
    Υπάρχει όριο ως προς τη σαπίλα που μπορεί ν ανεχθεί μια κοινωνία;

    Ακόμα κι αν αλλάξει το κατηγορητήριο:
    Ποιος εμπιστεύεται τους κατήγορους, τις κατηγορίες τους και τα «στοιχεία τους» (τα στοιχεία μέσα σε εισαγωγικά, κουκουλωμένα), όταν:
    1ο: Κατασκευάζουν χρησμούς και παρανομούν ασύστολα, αντί να εφαρμόζουν το νόμο.
    2ο. Δεν ακολουθούνται οι νόμιμες διαδικασίες:
    Ο ίδιος ο πρόεδρος του ΔΣΛ σε δηλώσεις του χαρακτήρισε μη σύννομες τις διαδικασίες. Σε δηλώσεις του δε στην «Ε» είπε ότι οι συλληφθέντες είναι κάποιοι νεαροί που μπορεί να συμμετείχαν σποραδικά στις κινητοποιήσεις και σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε να κατηγορηθούν με τις διατάξεις του κοινού ποινικού δικαίου και όχι με τον τρομονόμο. Και σε κάθε περίπτωση, και σε κάθε περίπτωση. Τι να πει ο άνθρωπος; Πώς να το διατυπώσει; Ότι έχουμε καραμπινάτη παρανομία; Εγώ τον καταλαβαίνω.

    Τα μόνα «στοιχεία» (και πάλι σας τονίζω, στοιχεία κουκουλωμένα) είναι οι μαρτυρίες των αστυνομικών.
    Υπάρχουν όμως μάρτυρες που λένε πως τα παιδιά συνελήφθησαν με συλλήψεις «απ το σωρό», όποιον πιάσουμε.
    Ποιος εμπιστεύεται αυτά τα στοιχεία όταν:
    Ο αστυνομικός με το οίδημα στο μάτι-που το κατηγορητήριο αναφέρει πως προκλήθηκε από πέτρα που πέταξαν οι κατηγορούμενοι διαδηλωτές και μπορούσε λέει, να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο για τη ζωή του ή βαρειά σωματική του βλάβη- ανήκε στο τμήμα διώξης ναρκωτικών, συμμετείχε σε ομάδα συλλήψεων και φορούσε πολιτικά, συγκεκριμένα ήταν μεταμφιεσμένος σαν διαδηλωτής. Ήταν με τους διαδηλωτές δηλαδή.
    Οι συλλήψεις είναι γνωστό ότι γίνονται αιφνιδιαστικά. Πως τον γνώρισαν οι διαδηλωτές πριν τους συλλάβει και τον τραυμάτισαν στο μάτι με πέτρα;
    Δέστε την αξιοπιστία των μαρτυριών τους:
    Σε σύσκεψη της επιτροπής συμπαράστασης στους κατηγορούμενους, παρουσία τουλάχιστον 60 ατόμων, μεταξύ των οποίων και γνωστά πρόσωπα της λαρισαϊκής κοινωνίας, κατατέθηκε η μαρτυρία φίλου γιατρού του Πανεπιστημιακού νοσοκομείου Λάρισας (Π.Π.Γ.Ν.Λ) , ο οποίος περιέθαλψε τον τραυματία και στην ερώτησή του πως έπαθε το οίδημα στο μάτι εκείνος αυθόρμητα είπε: «Άσε μωρέ, με χτύπησαν οι δικοί μου κατά λάθος».

    Ερώτηση: Πετάνε πέτρες και οι αστυνομικοί; Γιατί καθηγητής δηλώνει πως είδε ασφαλίτες να πετάνε πέτρες, μεταμφιεσμένοι σε διαδηλωτές.
    Ποιος θα το διερευνήσει το θέμα; Αυτοί μεταξύ τους με επικεφαλής τον αστυνομικό διευθυντή Ραφτόπουλο; Μήπως η ανακρίτρια Μαρία Παπαϊωάννου; Μήπως ο εισαγγελέας Κοσμίδης; Μα αυτοί αρνούνταν στους δικηγόρους τη δυνατότητα να καταθέσουν οι μάρτυρες υπεράσπισης. Αυτοί είναι οι συντάκτες του χρησμού.

    Θα σας διαβάσω αποσπάσματα απ την ανακοίνωση της Επιτροπής Συνταγματικών δικαιωμάτων μελών του ΔΣΑ για τα γεγονότα που συγκλόνησαν τη χώρα μας, που αφορούν σχεδόν στο σύνολό τους και την υπόθεση της πόλης μας. Είναι το μόνο κείμενο νομικών που παίρνει θέση για το θέμα.

    …………………..
    Κατά τη διάρκεια της κοινωνικής έκρηξης που ακολούθησε, οι αστυνομικές δυνάμεις επέδειξαν άκρατη και αδικαιολόγητα βίαιη συμπεριφορά, έναντι διαδηλωτών και διερχομένων, ανυποψίαστων πολιτών. Οι συλλήψεις ήταν αθρόες και εν πολλοίς άκριτες, αντίστοιχα δε έχει ανταποκριθεί και η Δικαιοσύνη, διώκοντας ποινικά και προφυλακίζοντας κατηγορουμένους ακόμη και όταν σωρεία αυτοπτών μαρτύρων βεβαιώνουν την αθωότητά τους. Ειδικότερα:

    Καθημερινά σχεδόν, η πόλη της Αθήνας έχει μετατραπεί σε θάλαμο αερίων, από τα κυανιούχα, καρκινογόνα χημικά αέρια που οι αστυνομικές δυνάμεις εκτοξεύουν κατά πολιτών, ανεξάρτητα από την ύπαρξη ή μη, βίαιων επεισοδίων. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτής της άδικης και παράνομης συμπεριφοράς, αποτελούν οι επιθέσεις με χημικά αέρια εναντίον ανήλικων μαθητών που διαδηλώνουν ειρηνικά. Σύμφωνα με το σύνολο των διεθνών συνθηκών, τα εν λόγω χημικά αέρια, αποτελούν χημικά όπλα απαγορευμένα σε καιρό πολέμου, γεγονός που αναδεικνύει τον προφανώς παράνομο χαρακτήρα της χρήσης τους σε καιρό ειρήνης και μάλιστα κατά πολιτών και ανήλικων παιδιών.
    ]

    Εκατοντάδες πολίτες έχουν μέχρι σήμερα συλληφθεί (μεταξύ αυτών και δεκάδες μαθητές), αφού πρώτα κακοποιήθηκαν από τις δυνάμεις των ΜΑΤ, ενώ κατά την διενεργηθείσα προανάκριση στερήθηκαν στοιχειωδών δικαιωμάτων τους, όπως η επικοινωνία τους με συνήγορο και με τους οικείους τους, η λήψη καταθέσεων των αυτοπτών μαρτύρων υπεράσπισης κλπ.

    Στην ίδια κατεύθυνση η Δικαιοσύνη, λειτουργώντας εκτός των αρχών του Συντάγματος, ως κατασταλτικός μηχανισμός, ποινικοποιεί το πολιτικό φρόνημα και την άσκηση συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων, παραβιάζει την αρχή της ισότητας των πολιτών, τα δικονομικά δικαιώματα των κατηγορουμένων, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις (π.χ. στη Λάρισα) διώκει ανήλικους μαθητές ως επικίνδυνους τρομοκράτες! Ειδικότερα:

    1. Δεκάδες πολίτες οδηγήθηκαν στη φυλακή, προσωρινά κρατούμενοι, με μόνο στοιχείο τις καταθέσεις των αστυνομικών που τους συνέλαβαν (συχνά δε και τους κακοποίησαν), ενώ «δεν υπήρξε χρόνος» για την κατάθεση αυτοπτών μαρτύρων υπερασπίσεως.
    2. Πολλαπλές καταθέσεις αυτοπτών μαρτύρων που περιγράφουν αναίτιες συλλήψεις αθώων πολιτών, αντιμετωπίζονται ως αναξιόπιστες από τους λειτουργούς της Δικαιοσύνης, με το αντισυνταγματικό, αλλά και παράλογο επιχείρημα ότι «οι αστυνομικοί δεν έχουν λόγο να καταθέσουν ψέμματα»!
    3. Η κατάθεση κατηγορουμένου περί συμμετοχής του στις διαδηλώσεις αποτελεί «ομολογία ενοχής» περί συμμετοχής του σε βίαια επεισόδια.

    4. Η προφυλάκιση αποτελεί την κυρίαρχη επιλογή των δικαστικών οργάνων, έναντι των κατηγορουμένων, ανεξάρτητα από τις προϋποθέσεις που ο Νόμος θέτει για την επιβολή του μέτρου της προσωρινής κράτησης (έλλειψη μόνιμης κατοικίας, ύποπτος φυγής, συγκεκριμένος κίνδυνος για τέλεση νέων αδικημάτων).

    Παρά δε, την «περί κουκουλοφόρων» φιλολογία των πολιτικών εκπροσώπων της Πολιτείας, ουδέν αυτή έχει πράξει για τη διερεύνηση, αποκάλυψη και ποινική δίωξη των ατόμων που αποτυπώνονται σε σωρεία δημοσιευμένων φωτογραφιών και video, να βρίσκονται μεταξύ αστυνομικών δυνάμεων, με καλυμμένα πρόσωπα και κραδαίνοντας λοστούς να πραγματοποιούν καταστροφές σε καταστήματα. Υπενθυμίζουμε δε στις αρμόδιες αρχές, ότι αυτού του είδους η δράση κρατικών οργάνων είναι απολύτως απαγορευμένη από τον Ποινικό Νόμο, το Σύνταγμα και τις διεθνείς συνθήκες.

    Από τα προαναφερόμενα, προκύπτει με σαφήνεια, αφ’ ενός μεν η αλληλοδιαπλεκόμενη παραβατική συμπεριφορά κρατικών οργάνων και «παρακρατικών»(;) ομάδων ή μεθόδων, αφ’ ετέρου δε, η συνταυτιζόμενη με αυτήν, λειτουργία της Δικαιοσύνης, η οποία από το Σύνταγμα έχει θεσμικό καθήκον, εγγυητικό των ελευθεριών του πολίτη και όχι καθήκον ποινικής καταστολής δικαιωμάτων προς όφελος των κυβερνητικών επιλογών. Είμαστε δυστυχώς σε θέση να καταγγείλουμε σήμερα την στρατευμένη πολιτική δράση εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας, για την προώθηση αντικοινωνικών πολιτικών επιλογών.

    Έχουμε από ετών καταγγείλει ότι τόσο ο αντιτρομοκρατικός νόμος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο και ο εγχώριος, τους οποίους από κοινού ψήφισαν οι εναλλασσόμενες κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, ποινικοποιούν το πολιτικό φρόνημα και στοχοποιούν ως τρομοκράτες τους πολίτες που αμφισβητούν τις κυρίαρχες πολιτικές επιλογές. Η εφαρμογή τους κατά μαθητών και φοιτητών στη Λάρισα, επιβεβαιώνει τις καταγγελίες μας και λειτουργεί απειλητικά για το σύνολο της κοινωνίας.

    Σήμερα, είναι οι πολίτες που τηρούν το Σύνταγμα και οι κυβερνητικές και κρατικές υπηρεσίες που το παραβιάζουν.

    Μετά από αυτά ρωτάω:
    Ποιος έχει εμπιστοσύνη και πιστεύει τις κατηγορίες κατά των παιδιών μας, που διατυπώνονται από τέτοιους μηχανισμούς και με τέτοιους τρόπους;

    Το φρικιό της κρατικής τρομοκρατίας άπλωσε θρασύτατα το χέρι του σε ανήλικα παιδιά και τα άπλωσε με τέτοιο θράσος που δεν φρόντισε να καλυφθεί ούτε με το ελάχιστο φύλλο συκής που κάθε φορά χρησιμοποιεί, την ελάχιστη οριακή νομιμοφάνεια. Το άπλωσε παράνομα. Αντισυνταγματικά. Με επιεικώς γελοίους ισχυρισμούς, αναπόδεικτους, που ξεπερνούν και το παράλογο.
    Τώρα λοιπόν που μπορεί και πρέπει ομόφωνα, αποφασιστικά, συντονισμένα και νόμιμα να κινηθούμε όλοι και να ξεριζώσουμε και να κόψουμε αυτό το γυμνό, τελείως ξετσίτσιδο χέρι του φρικιού, ακούγονται φωνές από άλλους για εφαρμογή νόμου, εφαρμογή τρομονόμου, εφαρμογή ευρωτρομονόμου, ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, μη χρήση αστυνομικών σκύλων, διαστολή του ορισμού της τρομοκρατίας, διασταλτική ερμηνεία του νόμου περί τρομοκρατίας, ότι η πολιτεία εξαντλεί την αυστηρότητα του νόμου και…και…και, και της παναγιάς τα μάτια.
    Το γυμνό χέρι του φρικιού δεν το βλέπει κανένας; Δεν το βλέπετε κύριοι;
    Μπορεί να πιστέψει κανείς πως δεν το βλέπετε;
    Φοβάστε να τολμήσετε να το κόψετε; Είναι γυμνό. Αδύναμο. Ξεκομμένο απ το ίδιο το στήριγμά του, την οριακή νομιμοφάνεια.
    Αν δεν τολμήσετε τώρα πότε θα τολμήσετε;
    Όταν θα ξυπνήσετε ένα πρωϊ και θ ακούσετε την πρωθυπουργοποίηση του σύγχρονου αρεοπαγίτη Κων/νου Κόλλια;
    Τότε θα είναι αργά και για σας και για τον κατακαημένο τον κοσμάκη που σας κοιτά στα μάτια/όσοι ακόμα θα σας κοιτούν.
    Έχουμε μια ευκαιρία, εδώ στη Λάρισα, να κάνουμε ένα βήμα για ν αρχίσει να ξεσαπίζει αυτή η κοινωνία. Τα παιδιά μας θα θυμούνται αυτή την ενέργεια μας και θα αισθάνονται περήφανα για μας.

    Πιστεύω πως απαίτηση της κοινωνίας της Λάρισας πρέπει να είναι η πλήρης απαλλαγή των συλληφθέντων και η ανεξάρτητη διερεύνηση της υπόθεσης και η τιμωρία των υπευθύνων για τον εξευτελισμό της δικαιοσύνης και το έγκλημα που διέπραξαν σε βάρος των παιδιών και των θεσμών.

    ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
    ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ-ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

    11 ανήλικα παιδιά στη Λάρισα κατηγορούνται σαν τρομοκράτες.
    Διάβασα το κατηγορητήριο κατά των παιδιών:
    «Συγκρότησαν ομάδα προσώπων (οργάνωση) που λειτουργούσε σε οργανωμένη βάση, με κατανεμημένους ρόλους, με διαρκή λειτουργία προς τα έξω, που επεδίωκε τη διάπραξη εμπρησμών και παραβάσεων σχετικά με τις εκρηκτικές ύλες…
    Υπόταξαν την κατ ιδίαν βούλησή τους στη βούληση της εγκληματικής οργάνωσης, συναποτελούσαν μια ενιαία μονάδα που συσκέπτονταν και συναποφάσιζαν για τις πράξεις τους, χρησιμοποιούσαν κουκούλες, κατείχαν σακίδια με πέτρες, βόμβες μολότωφ, μπουκάλια και λοστούς, έφεραν μαζί τους καδρόνια και μεταλλικά αντικείμενα, εξαπέλυαν συγκροτημένες ομαδικές επιθέσεις…
    Την πορεία τους δεν τη σχημάτισαν περιστασιακά, αλλά με μόνιμο και σταθερό χαρακτήρα και η υποδομή τους ήταν τέτοιας έκτασης και δυναμικής ώστε κατείχαν ποικίλα τεχνικά μέσα πάσης φύσεως, με τα οποία παρεμβάλλονταν στους ασυρμάτους της αστυνομίας. Η ομάδα είχε δυνατότητα να εναλλάσσεται και ν αντικαθιστά τα μέλη της χωρίς η ίδια να υφίσταται αλλαγή…»

    Ρώτησα τους δικηγόρους:
    -Υπάρχουν κάποια στοιχεία και τα λένε αυτά;
    Οι δικηγόροι απάντησαν:
    – OΧΙ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΟΙΧΕΙΑ.
    – Ρώτησα:
    – -Πως τα λένε τότε αυτά;
    – Οι δικηγόροι ΣΗΚΩΣΑΝ ΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ ΜΕ ΕΥΛΟΓΟ ΥΦΟΣ.

    Ποιο είναι το νόημα αυτής της υπόθεσης;
    Απευθύνονται όχι μόνο στα παιδιά, όχι μόνο στους γονείς, αλλά σ όλους τους πολίτες. Μας λένε κατάμουτρα:
    Κάφροι! Καθήστε καλά! Είμαστε εξουσία και κάνουμε ό,τι θέλουμε!
    Παρανομούμε, καταχρώμαστε τη θέση μας! Σας καταστρέφουμε τα παιδιά! Μην κουνιέστε! Σκύψτε το κεφάλι και ίσως έτσι αλλάξουμε το κατηγορητήριο και καταδικάσουμε τα παιδιά σας σε μικρότερες ποινές.
    Κάφροι! Εδώ δεν λειτουργεί η δικαιοσύνη!
    Εδώ λειτουργεί η εξουσία! Η ανεξέλεγκτη εξουσία!

    Πρέπει να τους απαντήσουμε.
    Όλοι οι δημοκράτες πολίτες πρέπει να δώσουμε απάντηση:
    Δεν είμαστε κάφροι! Είμαστε πολίτες! Έχουμε δικαιώματα!
    Απαιτούμε να λειτουργήσει η δικαιοσύνη!
    Χωρίς δικαιοσύνη δεν υπάρχει κοινωνία!

    Πάρτε πίσω το κατηγορητήριο.
    Αφήστε τους συλληφθέντες.
    Τιμωρήστε τους εγκληματίες.
    ΤΩΡΑ…

    Το τώρα πρέπει να είναι με κεφαλαία γράμματα, που σημαίνει άμεσα, πριν ο,τιδήποτε άλλο και οι 3 τελείες σημαίνει ότι αν δεν γίνει αυτό θα υπάρξει απάντηση.
    Τι απάντηση μπορεί να δώσει η κοινωνία όταν προκλητικά αγνοείται;
    Πιστεύω ότι απ τη στιγμή που θ ανοίξει το στόμα των πολιτών για να εκφράσουν την τόσο απλή σκέψη ότι δεν πιστεύουν αυτό το παράλογο κατηγορητήριο, θ ανοίξει και το μυαλό τους. Και τότε όλα είναι δυνατά…
    Πρέπει λοιπόν όλοι οι δημοκράτες πολίτες να εκφραστούν. Να βρουν τρόπο να εκφραστούν. Να δηλώσουν την άρνησή τους ν αποδεχθούν το παράλογο, το παράνομο, το αντισυνταγματικό, το άδικο.
    Μετά, όλα θα είναι δυνατά…

    Τι ελπίδες έχουμε να παίξει η δικαιοσύνη έναν ανεξάρτητο ρόλο σε στιγμές κρίσης και πιέσεων για ουσιαστικές αλλαγές, όταν δείχνει το πρόσωπό της σαν μηχανισμός στήριξης του σημερινού καθεστώτος, του σημερινού σάπιου κατεστημένου σ ένα σωρό καίρια ζητήματα, όπως πχ του συστηματικού χαρακτηρισμού των βασανισμών πολιτών απ την αστυνομία, όχι σαν βασανιστηρίων όπως πράγματι είναι και υποδεικνύουν το δικαστήριο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η αρμόδια επιτροπή συμβουλίου της ευρώπης και ο έλληνας συνήγορος του πολίτη, η ελληνική δικαιοσύνη αντί να χρησιμοποιεί τα άρθρα του ποινικού μας κώδικα για τη χρήση βασανιστηρίων κατά τη σύλληψη και προσαγωγή ενός υπόπτου, χρησιμοποιεί τις διατάξεις για επικίνδυνη ή απλή σωματική βλάβη, απαλλάσσοντας έτσι ουσιαστικά τους βασανιστές, διατηρώντας τους στο σώμα της αστυνομίας και αποθρασύνοντάς τους;

    Η κοινωνία μας βαρβαρίζουσα και οπισθοδρομούσα, σ αυτό το ιδιόμορφο μίγμα σαπίλας, βρώμας και τεχνολογικής χλιδής, μπαίνει σε μια περίοδο επιταχυνόμενων αλλαγών που η ανάγκη τους έχει πλέον συνειδητοποιηθεί απ το πιο ευρύ φάσμα κοινωνικών δυνάμεων που θα μπορούσε κανείς να φανταστεί, όπως αποκαλύπτεται και απ την πρόσφατη ανακοίνωση του ΣΕΒ-σημείο των καιρών (ο οποίος μιλούσε «…για αυτό το απαξιωμένο σύστημα, το οποίο οι νέοι μας αισθάνθηκαν την ανάγκη να πετροβολήσουν… για την ελληνική πραγματικότητα στην οποία περισσεύει η διαφθορά και σπανίζουν οι αξίες…ότι καταδείχθηκε η ανυπαρξία του κράτους και η χρεοκοπία των θεσμών…ότι υποστήκαμε μια καταστροφή που είχε τη μυρωδιά της αποσύνθεσης…ότι η δημοκρατία και η ευζωία μας δεν μπορούν πια να συγκαλύψουν τη βαθύτερη υστέρηση, μετριοκρατία και απαξία που μας χαρακτηρίζουν…ότι έχουμε ανάγκη από ένα μακρόπνοο πρόγραμμα απαραίτητων αλλαγών στη λειτουργία των θεσμών, στην παιδεία, τη δημόσια διοίκηση και στην αναπτυξιακή δομή…».
    Όπως αποκαλύπτεται επίσης απ τις εκτιμήσεις των αιτιών που προκάλεσαν την νεανική έκρηξη του περασμένου δεκεμβρίου, όπως αυτές αποτυπώνονται στον τύπο και τα ΜΜΕ, την ανακοίνωση-έκπληξη και κόλαφο για το σημερινό καθεστώς του Αρχιεπισκόπου (που μιλούσε για «…περαιτέρω ρήμαγμα της ήδη παραπαίουσας ηθικώς, πολιτιστικώς και κοινωνικο-οικονομικώς πατρίδας μας…που οι εσαεί προτεινόμενες επί δεκαετία λύσεις επαναλαμβάνουν κυνικά σενάρια μονόπλευρης λιτότητας..») κα.

    Το κίνημα γι αυτές τις αλλαγές προχωράει με εκρήξεις, όσο οι ουσιαστικές δυνάμεις της κοινωνίας δεν αναλαμβάνουν τις πρωτοβουλίες για να δοθεί δημοκρατική και ειρηνική διέξοδος στα προβλήματα της κοινωνίας.
    Σε μια επόμενη έκρηξη, ποιος μας βεβαιώνει ότι δεν θα έχουμε αιματοκύλισμα;
    Όταν χρησιμοποιούν τη δικαιοσύνη σαν κατασταλτικό μηχανισμό, γιατί να μην θεωρήσουν ότι έχουν τη νομιμοποίηση για να το κάνουν; Αυτό δεν τους ανοίγει την όρεξη; Δεν τους ξεσαλώνει για ν αυθαιρετήσουν και να χτυπήσουν;
    Αν θέλουμε να υπάρξουν κάποιες ελπίδες για ειρηνικό και δημοκρατικό πέρασμα σε κάτι ουσιαστικά διαφορετικό, ουσιαστικά πιο προοδευτικό σε σχέση με το σημερινό απαξιωμένο καθεστώς, δεν θα πρέπει να θέσουμε σαν έναν από τους κύριους στόχους μας τη μετατροπή της σημερινής δικαιοσύνης σε στοιχειωδώς ανεξάρτητο, πραγματικά ανεξάρτητο θεσμό απονομής δικαιοσύνης, έτσι όπως ταιριάζει σε οποιοδήποτε καθεστώς θέλει να ονομάζεται δημοκρατία, χωρίς κυβερνητικό τοποτηρητή επικεφαλής του;

    Έχει επομένως κατά τη γνώμη μου καίρια σημασία να μετεξελιχθεί η κίνηση συμπαράστασης στους συλληφθέντες, ενδεχομένως και πριν επιτευχθεί ο στόχος της, σε κίνημα που θα επικεντρωθεί σε αιτήματα ουσιαστικής αναμόρφωσης της δικαιοσύνης και του περιορισμού της ή αν θέλετε προσανατολισμού της στο ρόλο ενός ανεξάρτητου θεσμού απονομής δικαιοσύνης, που στηρίζει ένα δημοκρατικό καθεστώς που συνεχώς προοδεύει και εξελίσσεται μεταλλασσόμενο ουσιαστικά, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί τον ουσιώδη δημοκρατικό και ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα του.
    Η δημιουργία ανεξάρτητων μηχανισμών ελέγχου της κοινωνίας πάνω σ αυτό τον θεσμό, οπωσδήποτε μη κηδεμονευόμενων από κόμματα, που θα ελέγχουν αυτό το ρόλο της δικαιοσύνης και της αστυνομίας, είναι εκ των ουκ άνευ, για να έχουμε τις εγγυήσεις ότι αυτό θα λειτουργήσει χωρίς παραστρατήματα.
    Ο ανεξάρτητος θεσμός του συνηγόρου του πολίτη είναι ένα μικρό μόνο και οπωσδήποτε μη επαρκές δείγμα του τι μπορεί να είναι αυτοί οι ανεξάρτητοι μηχανισμοί ελέγχου.

    Για ένα τέτοιο στόχο, αξίζει κάθε προσπάθεια, αξίζει κάθε θυσία και σ ένα τέτοιο κίνημα έχει θέση κάθε δημοκράτης πολίτης, ανεξάρτητα από κομματική ή πολιτική τοποθέτηση.

    Γιώργος Παπανικολάου
    gpapanik.george@gmail.com

    (Συνέχεια στο… https://efhbos.wordpress.com/2008/10/18/glezos_manolis/#comment-976 )

  5. […] Λάρισα : Να αποσυρθούν οι κατηγορίες, να αφεθούν ελεύθε… […]

  6. […] Λάρισα : Να αποσυρθούν οι κατηγορίες, να […]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: